پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥ - نامه به سران حكومتها

ابوقتاده در برابر كسانى كه بر ضد رسول خدا براى جنگ، نفرات جمع آورى مى‌كردند انجام شد و همچنين در اين سال، غزوه موته‌ [١] در سرزمين موته از قراى شام با ٣ هزار نفر صورت پذيرفت.

نبرد موته و شهادت تعدادى از فرماندهان سپاه اسلام، ممكن بود احساس ضعف در نيروهاى خودى به وجود آورد و همچنين براى دشمن بزرگ به حساب آيد؛ اما مقدمات فتح مكه فراهم شد كه قبيله خزاعه هم پيمان رسول خدا و قبيله بنى بكر هم پيمان قريش بود و بنى بكر به خزاعه تجاوز كرد و قريش از آن حمايت نمود و همين قضيه سبب شد كه رسول خدا بتواند به هم عهد خود كمك كند. پيامبر دستور آمادگى نبرد مكه را صادر كرد و با طرح نقشه بسيار دقيقى با ده هزار سپاه آن‌چنان بر مكه مسلط شد كه تقريباً بدون درگيرى در آن حرم امن الهى به مقصود خود رسيد، و مركز اصلى شرك و قدرت بر ضد اسلام پاك‌سازى شد. [٢]

هنگامى كه چشم ابوسفيان به نيروى اسلام افتاد به عظمت و رشد اسلام اعتراف كرد و به عباس گفت: «لَقَد اصبَحَ مُلكُ بنِ اخيكَ عَظيماً»: «فرزند برادرت به سلطنت بزرگى نايل شده است»، عباس به او گفت: «وَيحَكَ انَّهُ النُّبُوَّةُ»: [٣]

«واى بر تو! اين نبوّت است، نه سلطنت و حكومت» و شعار معروف كه رسول خدا جلو در خانه كعبه به صورت دعا سر داد و ابطال تعدادى از آداب و

[١]. سيره ابن هشام، جلد ٤، صفحه ١٥، و طبرى، جلد ٢، صفحه ٣١٨.

[٢]. كامل، جلد ١، صفحه ٦٠٩، و سيره ابن هشام، جلد ٤، صفحه ٣١، و طبرى، جلد ٢، صفحه ٣٢٣.

[٣]. كامل، جلد ١، صفحه ٦١٤.