پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٣ - 3 اعجاز قرآن از نظر علوم روز و اكتشافات علمى

علمى (نه قوانين مسلم آن) پيوسته در حال دگرگونى و تغيير است و تطبيق واقعيت‌هاى ثابت قرآن بر يك سلسله امور متحوّل و متغيّر و مشكوك يا مظنون، نه منطقى است، نه خدمتى به علم و نه خدمتى به مذهب.

دسته دوم كسانى هستند كه راه تفريط را پيموده‌اند و معتقدند در هيچ مورد حتّى در مسلّمات علمى هر چند با تعبيرهاى صريح قرآن هماهنگ باشد، نبايد چنين تطبيقى صورت گيرد؛ ولى اين تعصب و جمود نيز دور از منطق و خالى از دليل است.

راه صحيح در اينجا حدّ وسطى ميان اين دو نظريه انحرافى است. ما اگر از محيط فرضيه‌ها قدم به بيرون بگذاريم و در جريان قوانين علمى كه با دلايل قطعى يا مشاهدات مسلم ثابت شده است وارد شويم، و دلالت آيات قرآن در اين امور، صريح و روشن باشد چرا از تطبيق اين مسائل بر آيات قرآن، امتناع كنيم؟ و چرا از اين توافق كه نشانه عظمت اين كتاب آسمانى است وحشت داشته باشيم؟

چه مانعى دارد كه قرآن در بحث‌هاى توحيدى و خداشناسى و مسائل تربيتى، از روى يك سلسله حقايق علمى كه در آن زمان كاملًا ناشناخته بوده به وضوح پرده بردارد، و پيروان خود را در جريان آن بگذارد كه علاوه بر نتايج توحيدى و اخلاقى، نشانه‌اى بر حقانيت قرآن، و هم راهگشاى علوم و دانش‌ها باشد؟

بر اين اساس در بحثى كه هم اكنون به آن مى‌پردازيم، دو نكته به طور دقيق در نظر خواهيم گرفت:

١. مسائلى از علوم طبيعى را انتخاب مى‌كنيم كه صد درصد ثابت و مسلم‌