پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣١ - شاخههاى اعجاز قرآن

طلب شونده (هم عابدان، و هم معبودان)». [١]

و هنگامى كه بت پرستان براى فرار از منطق كوبنده قرآن، خود را زير چتر پدران و نياكان مى‌كشيدند و مى‌گفتند: بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا: «ما از آنچه پدران خود را بر آن يافتيم، پيروى مى نماييم»، با قاطعيت مى‌گويد: أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لَايَعْقِلُونَ شَيْئاً وَلَا يَهْتَدُونَ‌: «آيا اگر پدران آنها، چيزى نمى فهميدند و هدايت نمى يافتند (باز هم بايد از آنها پيروى كنند)؟!» [٢]

و در جاى ديگر، از اين قاطعانه‌تر در برابر تكيه به آداب و رسوم نياكان از زبان ابراهيم مى‌گويد: لَقَدْ كُنتُمْ أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمْ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ‌: «به يقين شما و پدرانتان، در گمراهى آشكارى بوده ايد». [٣]

و در مورد ايمان به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مى‌گويد: فَلَا وَرَبِّكَ لَايُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَايَجِدُوا فِى أَنفُسِهِمْ حَرَجاً مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيماً: «به پروردگارت سوگند كه آنها ايمان نخواهند آورد، مگر اين كه در اختلافات خود، تو را به داورى طلبند؛ و سپس از داورى تو، در دل خود احساس ناراحتى نكنند؛ و كاملًا تسليم باشند». [٤]

به اين ترتيب تسليم ظاهر و باطن و پنهان و آشكار، و حتى هماهنگى دل و خواسته‌ها را با فرمان پيامبر صلى الله عليه و آله شرط ايمان صادقانه مى‌شمرد، و با اين همه صراحت و قاطعيت، باز لطافت تعبيرات كاملًا مشهود است.

در مباحث ديگر اعم از آنچه مربوط به مبدء يا معاد و يا قوانين اجتماعى يا

[١]. سوره حج، آيه ٧٣.

[٢]. سوره بقره، آيه ١٧٠.

[٣]. سوره انبياء، آيه ٥٤.

[٤]. سوره نساء، آيه ٦٥.