پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٥ - شاخههاى اعجاز قرآن
بسيارى از نظم و نثرها، معانى فداى سجع و قافيه شدهاند.
ولى كسانى كه از ادبيات عرب آگاه باشند و با قرآن آشنا گردند، مىبينند اين كتاب بزرگ الهى، اين امتياز مهم را در سرحّد اعجاز حفظ كرده كه هم الفاظ در آن در نهايت عذوبت و شيرينى، و هم جمله بندىهاى آن در كمال ظرافت و زيبايى، و كلمات آهنگ دار و موزون است، و هم حقّ معانى با تمام ريزه كارىها و دقايقش ادا شده است، واين يكى از ابعاد اعجاز قرآن در جنبه فصاحت و بلاغت است.
قرآن در اداى معانى هيچ گونه تكلفى ندارد، و مقصود خود را به وضوح بيان مىكند در عين حال، لباسى كه از الفاظ بر آن معانى پوشانده شده در حدّ اعلاى زيبائى است.
٤. در ميان شعرا و سخن پردازان، اين نكته معروف است كه در بسيارى از موارد، براى زيبائى بيان بايد از مبالغههاى دروغ استفاده كرد و مثلًا به خاطر گرد و غبارى كه از سمّ ستوران لشكر، در بيابان برپا مىشود، طبقات هفتگانه زمين را شش، و طبقات هفتگانه آسمان را هشت كرد! و يا نه كرسى فلك را زير پاى گذارد، تا به بلنداى ركاب قزل ارسلان رسيد! و دل را درياى خون، و اشك چشم را رود جيحون ساخت، تا آنجا كه گفتهاند:
|
در شعر مپيچ و در فن او |
كه از اكذب او است احسن او! |