اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٥ - آفات علم بى عمل

نجاتى براى او نيست.

ازُدى در روايتى ديگر از آن حضرت نقل مى‌كند كه فرمودند

: «ابْلِغْ مَوالينا عَنّا السَّلام وَ اخْبِرْهُمْ انّا لا نُغْنى عنهم مِنَ اللّه شيئاً الّا بِعَمَل و ...»:

«به دوستداران ما از طرف ما سلام برسان و به آنها خبر ده كه ما چيزى به آنها نمى‌دهيم (و شفاعت آنها را نمى‌كنيم) مگر با عمل ...»؛ سپس افزودند: آنها هرگز به فلاح نمى‌رسند، مگر با عمل و پرهيزگارى، و شديدترين مردم از نظر حسرت در قيامت آن كسى است كه سخن صحيحى گويد، و سپس خود به خلاف آن عمل كند. [١]

برعكس طبق روايت آن حضرت اگر كسى براى خدا دانش آموخت، و براى او عمل كرد، و تعليم داد، در آسمانها عظيم‌

و بزرگ خوانده مى‌شود.

«مَنْ تَعَلّم للّه عزّوَجلَّ و عَمِل للّه و عَلَّم للّه دُعِىَ فى مَلَكُوتِ السّماوات عَظيماً». [٢]

اين بزرگوارانى كه به ما اين علوم را آموختند، خود قبل از همه عامل به آن بودند، نهج‌البلاغه مولى را ببينيد حضرت در پايان خطبه ١٧٥ كه مردم را پند مى‌دهد، مى‌فرمايد:

«ايها الناس انّى و الله ما احُثّكُم على طاعة الّا و اسْبَقُكُم اليها و لا انهاكم عن معصية الّا و اتَناهى قبلَكُم عنها»:

«اى مردم به خدا قسم شما را به كار نيك و طاعتى ترغيب و تحريص نمى‌كنم، مگر اين كه در انجام آن بر شما سبقت مى‌گيرم و از معصيتى نهى نمى‌كنم مگر اين كه قبل از شما از آن دورى مى‌جويم». [٣]

پيروان راستين اين بزرگان هم چنين هستند، شما در احوالات شيخ طوسى ببينيد گفته‌اند وقتى مصباح المتهجد كه كتاب دعا و زيارت و نماز و ذكر مثل مفاتيح الجنان است را نوشت اول خود عمل كرد و يك بار هم اهل خود را مأمور كرد چنين كنند و سپس به مردم ارائه كرد.

[١]. بحار الانوار، جلد ٢، صفحه ٢٨.

[٢]. بحار الانوار، جلد ٢، صفحه ٢٩.

[٣]. خطبه ١٧٥ صبحى و خطبه ١٧٤ فيض الاسلام ..