اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٧ - آفات عمل بدون علم

المعرفَة على العمل و مَنْ لم يعمل فلا معرفةَ له، انّ الايمانَ بَعْضُه مِنْ بَعْض»؛

«خداوند عزوجل عمل را بدون علم و شناخت نمى‌پذيرد و شناخت و معرفتى بدون عمل نيست، (يعنى اگر علم بدون عمل باشد، اصلا علم نيست) و كسى كه عمل نمى‌كند معرفتى براى او نيست، همانا ايمان بعضش از بعض ديگر و مربوط به هم است». [١]

٣- لازمه عمل بدون علم فساد است- در روايتى از صادق اهل‌بيت (عليه السلام) رسيده كه:

از پدران خود نقل كردند كه، رسول گرامى (صلى الله عليه و آله) فرمودند:

«مَنْ عَمِلَ عَلى غَير علم كان ما يُفْسِده اكثرَ ممّا يُصْلِح»؛

«كسى كه عمل بدون علم انجام دهد افسادش بيشتر از صلاحش است و آنچه را فساد مى‌كند، بيشتر از چيزى است كه اصلاح مى‌كند (عملى را كه فرك مى‌كند خير و صلاح است از روى عدم علم فاسد مى‌كند)». [٢]

٤- در جا زدن در مسير تكامل- اميرالمؤمنين (عليه السلام) مى‌فرمايد:

«المُتَعَبّدُ على غَير فقه كَحِمارِ الطّاحُونَة يَدور و لا يَبْرح، و ركعتان من عالم خير من سبعين ركعةً من جاهل‌لانَّ العالِمَ تَاتيه الفَتْنَةُ فَيَخرُج منها بِعِلْمه و تأتِى الجاهل فَتَنْسفه نَسْفاً و قَليلُ العَمَل مع كثيرِ العلم خيرٌ مِنْ كثيرِ العملِ مَع قليلِ العلم و الشكِ و الشبهة»:

«عبادت كننده و عمل كننده بدون علم مثل الاغ آسياب است كه دور مى‌زند، و از جاى خود حركت نمى‌كند (درجا مى‌زند، اگر هفتاد سال هم دور بزند وقتى چشمش را باز مى‌كد، مى‌بيند، در همان نقطه اول است. اى كاش ما هم در دنيا مى‌فهميديم! بعضى از ما در دنيا هم نمى‌فهميم كه سر جاى اول خود هستيم، يعنى گاهى از حيوان چهارپا هم پست‌تر و غافلتريم) و دو ركعت نماز از عالم بهتر از هفتاد ركعت از جاهل است، زيرا فتنه به عالم روى مى‌آورد، و از آن بوسيله علمش خارج مى‌شود و به جاهل روى مى‌آورد، و او را از جاى كنده خرد مى‌كند و كسى كه كم عمل و پر علم‌

[١]. بحار الانوار، جلد ١، صفحه ٢٠٦.

[٢]. همان مدرك، صفحه ٢٠٨ ..