اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٨ - حكايت
در جاى ديگر فرمودند: كسى كه كظم غيظ نمود، خداوند درون او را پر از ايمان گرداند. [١]
امام صادق (عليه السلام) فرمودند: هيچ جرعهاى بنده ننوشد نزد خداى عزوجل كه محبوبتر باشد از جرعه خشمى كه هنگام غيظ در دل بنوشد، بوسيله صبر يا خويشتن دارى. [٢]
در جاى ديگر فرمودند: از محبوبترين راهها به سوى خداوند عزوجل دو جرعه است: يكى جرعه غضبى كه با حلم رد كنى و ديگرى مصيبتى كه با صبر دفع كنى. [٣]
مرحوم الهى در ذيل فرازهاى (تراه قريباً امله قليلا زلله خاشعاً قلبه قانعة نفسه منزوراً كله سهلا امره حريزاً دينه ميتة شهوته مكظوما غيظه) گويد:
|
تو چون آن پاك گوهر باز بينى |
بدين اوصاف خوش دمساز بينى |
|
|
امل نزديك و لغزش اندك و باز |
دل خاشع به مهر دوست دمساز |
|
|
قناعت پيشه و كم خوار و آسان |
همه كارش در آئين سخت بنيان |
|
|
به دست قدرت روحانى خويش |
سپرده شهوت نفس بد انديش |
|
|
فرو بنشانده شعله آتش خشم |
نه چينش در جبين نى خيره در چشم |
حكايت
|
شنيدستم كنيز شاه سجاد |
كه بر حلمش ز ايزد آفرين باد |
|
|
فتاد ابريقش از كف بر رخ شاه |
كه گلگون گشتى از خون روى آن ماه |
|
|
شه دين بر كنيزك ديده بگشود |
نگاهى خوش به چشم قهر فرمود |
[١]. بحار الانوار، جلد ج ٦٩، صفحه ٣٨٢.
[٢]. كافى، جلد ٢، صفحه ١١١.
[٣]. همان مدرك، صفحه ١١٠، اخبار در مورد فضل كظم غيظ بسيار وارد شده و در كافى نيز بابى بر آن باز كرده است ..