اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٣ - ٧٧- و در ميان ذاكران از غافلان نيست

با خدعه پاداششان دهد و هنگامى كه‌

به نماز مى‌ايستند، با حالت كسالت مى‌ايستند و براى مردم ريا مى‌كنند و ذكر خدا نمى‌كنند، مگر كم‌ يُرَاءُونَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُونَ اللهَ إِلَّا قَلِيلا [١]

بعضى از مفسرين گفته‌اند: خداوند ذكر آنها را قليل شمرده، زيرا خداوند سبحان ذكر آنها را قبول نمى‌كند و هر چه را خداوند ردّ كند، آن قليل است، ذكر بايد با خلوص باشد وگرنه انسان رياكار مشرك است، مرحوم خوئى روايتى را آورده كه امام صادق (عليه السلام) از پدرانشان نقل مى‌كنند كه از رسول اللّه (صلى الله عليه و آله) سؤال شده درباره اينكه نجات در روز قيامت در چيست؟ فرمودند در اينكه خدعه نكنند خداوند را، كه با آنها خدعه مى‌كند ... گفته شد: چگونه با خدا خدعه و نيرنگ مى‌شود، فرمود به اينكه عمل مى‌كند بر طبق امر خداوند و غير او را با اين عمل اراده مى‌كند و براى خدا انجام نمى‌دهد، پس از ريا بپرهيزيد، زيرا شرك به خدا است، رياكننده روز قيامت با چهار نام خوانده مى‌شود. اى كافر، اى فاجر، اى غادر (نيرنگ زننده و حيله كننده) اى خاسر (زيانكار) عمل تو نابود شد و اجر و پاداش تو باطل گشت و براى تو امروز بهره‌اى نيست؛ از كسى اجر خود را بگير كه براى او عمل كردى.

ذاكرِ ريائى نه اينكه نامش در دفتر غافلان است بلكه در دفتر محرومان و زيانكاران است و خداوند ما را از شرّ ريا مصون دارد.

آرى از صفات پرهيزگاران اين است كه در ميان غافلين نيز در ياد خدا هستند و در ميان افراد خواب بيدارند. بسيارى را مى‌بينيم كه براى توجيه كار باطل خود مى‌گويند، نمى‌شود در ميان بى نمازها نمازخوان بود، نمى‌شود

در ميان افراد «متمدن و امروزى»، «امّل» بود، چگونه مى‌شود در جائى كه پر از فساد است آلوده نباشم چطور در خانواده‌اى كه پدر و مادرم بى‌نماز و غيرمقيد به شريعت هستند، صالح و با تربيت باشم، چطور در جامعه‌اى كه پر از نيرنگ و حيله و كلاه سر مردم گذاردن است‌

[١]. سوره نساء، آيه ١٤٢ ..