اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٧ - ٦٨- پرهيزگاران و قناعت طبع

٦٨- پرهيزگاران و قناعت طبع‌

«قانعةً نَفْسهُ‌»

ترجمه: (مى‌بينى پرهيزگاران را كه) نفسش قانع است.

شرح: صفت ديگر آنها قناعت طبع است. در اهميت قناعت همين بس، كه مولى على (عليه السلام) «حياة طيبه» را به آن تفسير فرموده‌اند، وقتى درباره اين آيه شريفه‌ مَنْ عَمِلَ صَالِحاً مِّنْ ذَكَر أَوْ أُنثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً «كسى كه عمل صالح انجام دهد خواه مرد خواه زن و مؤمن باشد او را زنده مى‌كنيم به زندگى پاكيزه» [١] از حضرت سؤال شد فرمودند: «مراد از اين زندگى كه خداوند در پاداش اعمال صالح مرد و زن مؤمن مى‌دهد، قناعت است». [٢]

عجب گوهرى است كه پاداش اعمال صالح قرار مى گيرد، از يكى از حكماء سؤال شد، چيزى بهتر از طلا سراغ دارى؟ گفت بله قناعت، [٣] قناعت كه مقابل حرص است، ملكه نفسانى است كه موجب اكتفاء به قدر

[١]. سوره نحل، آيه ٩٧.

[٢]. سفينة البحار، جلد ٢، صفحه ٤٥٢ ماده «قنع».

[٣]. همان مدرك، صفحه ٤٥١ ..