اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩٩ - ٨٧- خونسردى در شدائد و مشكلات

چو گيتى در زلازل باوقار است‌

نه چون چرخ از فسون ناپايدار است‌

دل پاكش چو كوه سخت بنياد

مصيبتهاى دوران چون سبكباد

دلش دريا و امواج حوادث‌

بر آن اندك غمى را نيست باعث‌

به درياى جهان نوح زمانست‌

ز طوفان حوادث بى زيانست‌

سفينه دين بر او ركن وثيق است‌

چو نوحش كى غم از بحر عميق است‌

دهد ياد خدا در روزگارش‌

زهر خوف و خطر و جد و وقارش‌

به كوهى گفت مورى روز باران‌

به سوراخى شو از آسيب طوفان‌

به خنده گفت كوه سخت بنياد

به تو باران تواند كرد بيداد

مرا باران برافشاند ز رخ گرد

تو را سيلى شود پر حسرت و درد

دلا چون كوه شو، ز آشوب دوران‌

مينديش از جفاى باد و باران‌

در آئين بهين ثابت قدم باش‌

ز باد فتنه بى اندوه، و غم باش‌

ز جان بگسل به زلف يار پيوند

به هر فتنه كه چشمش كرد دلبند

به تار زلف جانان چون زنى چنگ‌

تو دلشادى جهان صلح است يا جنگ‌

شو ايمن در پناه آستانش‌

سخن سر كن ز شيرين داستانش‌