اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣١ - ٩٢- اعتراف به حق

عوض صبر به او داده است». [١]

مولى على (عليه السلام) فرمودند:

«الحقُّ ثَقيل، و قد يخَفَّفْهُ اللّه عَلى اقْوام طَلَبُوا العاقبةَ (العافية) فَصَبّروا نفوسَهُم وَ وَثقوا بصدق موعود اللّه لِمَن صَبَر و احتَسَب فكن منهم و استَعْنِ باللّه»:

«حق سنگين است و خداوند گاهى سبك مى‌گرداند بر عده‌اى كه عاقبت (عافيت) را طلب كرده و نفوس خود را صبور ساخته و اعتماد كردند. به درستى آنچه خداوند وعده داده است به صابرين و محاسبه گران، پس از آنها باش و از خداوند يارى طلب». [٢]

حق گوئيد گرچه بر عليه و بر ضرر شما باشد، خداوند در سوره نساء مى‌فرمايد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، كاملا قيام به عدالت كنيد، براى خدا گواهى دهيد، اگرچه (اين گواهى) به زبان خود شما با پدر و مادر با نزديكان شما بوده باشد؛ (يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ للهِ وَلَوْ عَلَى أَنفُسِكُمْ أَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاقْرَبِينَ ...) [٣]

در ذيل آيه فوق حديثى از ابن‌عباس آمده كه از آن استفاده مى‌شود، افراد تازه مسلمان حتى بعد از ورود به مدينه به خاطر ملاحظات خويشاوندى از دادن شهادتهائى كه به ضرر بستگان آنها مى‌شد، خوددارى مى‌كردند و آيه فوق نازل شد و به آنها هشدار داد. [٤]

امام باقر (عليه السلام) مى‌فرمايند: على (عليه السلام) فرموده‌اند در قبضه (دسته) شمشيرى از شمشيرهاى رسول خدا (صلى الله عليه و

آله) صحيفه‌اى بود كه در آن سه چيز بود: «صِل مَنْ قَطَعَك و قُل الحَقّ و لو على نفسِك و احسن الى مَنْ اساءَ اليك»: «كسى كه با تو ارتباطش را قطع‌

[١]. بحار الانوار، جلد ٧٠، صفحه ١٠٧.

[٢]. بحار الانوار، جلد ٧٧، صفحه ٢٥٨- شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، جلد ١٧، صفحه ٨٦.

[٣]. سوره نساء، آيه ١٣٥.

[٤]. المنار، جلد ٥، صفحه ٤٥٥، به نقل تفسير نمونه، جلد ٤، صفحه ٣- ١٦٢ ..