اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٥ - معروف در قرآن و روايات

است‌

«مَنْ لم يُرَبّ معروفَه فَكانّه لم يَصْنَعْهُ». [١]

در روايتى امام صادق (عليه السلام) فرمودند:

«رايتُ المعروف لا يَتُمّ الّا بثلاث: تصغيره و ستره و تعجيله فانّك اذا صغّرتَه عظّمته عند مَنْ تَصنَعُه اليه و اذا سَتَرتَه تَمَّمتَهُ و اذا عجَّلتَه هَنَّأتَه و انْ كانَ غير ذلك سخَّفته نَكّدته»:

«عمل نيك و معروف به اتمام نمى‌رسد مگر به سه چيز: كوچك كردن آن، پوشاندن آن، تعجيل كردن در آن زيرا هنگامى كه آن را كوچك كنى بزرگ كرده‌اى آن را نزد كسى كه برايش اين كار نيك را انجام داده‌اى، و وقتى آن را بپوشانى، تمام كرده‌اى آن را و زمانى كه تعجيل در

انجام آن كردى آن را مبارك گردانيده‌اى و اگر غير اين باشد آن عمل را ناقص و نامبارك گردانيده‌اى». [٢]

در روايتى ديگر از مولى على (عليه السلام) است:

«قَضاء الحوائج الّا بثَلاث: بِاسْتِصْغارِها لِتُعْظَم و بِاستِكتامِها لِتُظْهَر و بِتَعجيلها لِتُهْنَأ»:

«بر آورده شدن حاجتها كامل و تمام نمى‌شود مگر به سه چيز: كوچك شمردن آن تا بزرگ شود، پنهان كردن و كتمان آن تا ظاهر شود، تعجيل وتسريع در آن تا مبارك گردد». [٣]

ثالثاً: كار نيك را گرچه كوچك باشد، حقير مشماريد! رسول گرامى (صلى الله عليه و آله) مى‌فرمودند: هيچ كار نيكى را كوچك نشماريد، گرچه به اين باشد كه برادر خود را ملاقات كنى و به او روى‌خوش نشان دهى! [٤] در جاى ديگر فرمود:

«دَخَلَ عبدٌ الجنّة بِغُصْن من شوك كان على طريق المسلمين فَاماطَهُ عنه»:

«يك بنده داخل بهشت مى‌شود، بواسطه شاخه تيغى كه در راه مسلمانها بوده و او برداشته و آن را كنار گذاشته است». [٥]

[١]. غررالحكم.

[٢]. فروع كافى، جلد ٤، صفحه ٣٠- وسائل، جلد ١١، صفحه ٥٤٣.

[٣]. وسائل، جلد ١١، صفحه ٥٤٣.

[٤]. بحار الانوار، جلد ٧٧، صفحه ١٦٦.

[٥]. بحار الانوار، جلد ٧٥، صفحه ٤٩ ..