اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٤ - آفات علم بى عمل

است». [١]

در روايتى از رسول اكرم (صلى الله عليه و آله) آمده:

«كلُّ عِلم وَ بالٌ على صاحِبه الّا من عمل به»:

«هر علمى موجب وخامت و بدعاقبتى صاحبش است مگر اين كه به آن عمل كند». [٢]

(الْمَرعَى الوَبيل) را گفته‌اند مزرعه و چراگاهى است كه آفت زده باشد، هر علمى نيز مثل مزرعه آفت زده‌اى است كه چراگاه شيطان است مگر اينكه صاحب آن به آن عمل كند، و گويا عمل، عامل پيشگيرى از آفت اين مزرعه است.

٤- موجب عقوبت سنگين است كه بدترين آن خارج شدن حلاوت ياد و ذكر خدا از قلب است- در روايتى آمده است كه‌

خداوند تبارك و تعالى به حضرت داود (عليه السلام) وحى رساند كه:

«انّ اهوَنَ ما انَا صانِعٌ بِعالِم غير عامل بِعِلمِه اشَدُّ مِنْ سَبْعين عقوبةً انْ اخرِجَ مِنْ قَلبِه حلاوةَ ذِكرى»:

«همانا سبك‌ترين و خفيف‌ترين كارى كه با عالم غير عامل به عملش مى‌كنم، شديدتر از هفتاد عقوبت است، و آن اين است كه شيرينى ذكر خود را از قلب او خارج مى‌كنم». [٣]

در روايتى از امام صادق (عليه السلام) آمده كه مفضّل از حضرت پرسيد:

«بِمَ يُعَرفُ الناجى؟ فقال: مَنْ كانَ فِعلُهُ لِقَوله مُوافِقاً فهو ناج وَ مَن لم يَكُن فِعْلُهُ لَقَولهِ موافِقاً فانّما ذلك مُستَودَعٌ»:

«به چه چيزى رستگار و ناجى شناخته مى‌شود؟ فرمود: كسى كه فعلش با قولش موافق باشد، او رستگار است، و كسى كه فعلش موافق قولش نباشد، او كسى است كه علم و ايمان چند روزى به او به وديعت داده شده، و سپس از او به كوچكترين امتحانى سلب مى‌شود». [٤]

انسانى كه علم و ايمان در وجودش مستقر نشده، بلكه مستودع است، راه‌

[١]. بحار الانوار، جلد ٢، صفحه ٣٢، ميزان الحكمه، همان صفحه.

[٢]. بحار الانوار، جلد ٢، صفحه ٣٨- ميزان الحكمه، جلد ٦، صفحه ٥٠٨.

[٣]. بحار الانوار، جلد ٢، صفحه ٣٢.

[٤]. بحار الانوار، جلد ٢، صفحه ٢٦ ..