ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٩٦ - اعراب

العهن: پشم زده است.

الحميم: آنست كه نسبش نزديك بدوست و صاحبش باشد و اصل او از قرب و نزديكى است.

خدا نزديك گرداند اين را كه با دشمنان در ماه حلال محاربه و جنگ كنم.

شاهد اين بيت احمّ اللَّه كه بمعناى قرب و نزديك شدن است.

اعراب:

باء بعذاب متعلّق بسأل است بجهت اينكه معنايش اينست دعا- داع بعذاب. خواهنده‌اى خواست عذاب را. و بعضى گفته‌اند: كه باء بمعنى عن ميباشد و تقديرش اينست سؤال كننده‌اى سؤال كرد از عذاب گويد:

واگذار معمّر را و نه پرس از محلّ افتادنش و بپرس از مصقله بكرى كه چه شده است شاهد اين بيت: بمصرعه و بمصقله است كه باء در هر دو بمعنى عن يعنى از استعمال شده اراده ميكند از مصرع او، و از مصقله، و لام در قول خداى تعالى للكافرين بمعنى على و متعلّق بواقع است يعنى واقع است بر كافرين و بعضى گفته‌اند: كه آن متعلّق بمحذوف پس صفت براى سائل و تقديرش اين است: سأل سائل كائن للكافرين. يعنى سؤال كرد:

پرسنده‌اى كه او از كافرين بود.