ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٦٥ - ترجمه

ترجمه:

١١- و آن هنگام كه آب از حدّ درگذشت البتّه ما شما را (پدران شما را كه در اصلاب ايشان بوديد) در كشتى رونده سوار كرديم.

١٢- تا آن كشتى را براى شما پندى (و عبرتى) بگردانيم و تا گوشى كه نگاه دارنده است (اين پند را) نگاه دارد.

١٣- و چون در صور يك دميدن دميده شود.

١٤- و زمين و كوه‌ها (از اماكن خود) برداشته شوند پس زمين و كوه‌ها درهم شكسته شوند يك شكستنى.

١٥- پس آن روز رستاخيز بپا شود.

١٦- و آسمان بشكافد پس آسمان در آن روز سخت ضعيف باشد.

١٧- و فرشتگان بر اطراف آسمان باشند و هشت فرشته كه آنان بر بالاى سر اين فرشتگانند عرش پروردگار ترا برميدارند.

١٨- در آن روز (براى محاسبه بر خدا) عرضه ميشويد هيچ پوشيده‌اى از (كردار و گفتار) شما پنهان نماند.

١٩- و امّا آنكه نامه عمل او را بدست راستش داده‌اند پس گويد بيائيد نامه مرا بخوانيد.

٢٠- من بيقين دانستم كه حساب خويش را بيننده‌ام.

٢١- پس آن كس در زندگانى پسنديده است.

٢٢- در بهشتى بلند مرتبه.

٢٣- ميوه‌هاى آن (بخورندگان) نزديكست.