ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٥ - ترجمه

ترجمه:

٦- بگو (اى پيامبر) اى كسانى كه يهودى هستيد اگر ميپنداريد كه شما دوستان خدائيد نه مردم ديگر پس مرگ را آرزو كنيد اگر راست مى‌گوييد.

٧- و آن را هرگز آرزو نميكنند بعلّت آن كارهايى كه نموده و دستهاى ايشان از پيش انجام داده و خداى تعالى بحال ستمكاران دانا است.

٨- بگو آن مرگى كه شما از آن فرار ميكنيد حتما آن بشما خواهد رسيد سپس بسوى داناى پنهان و آشكار بازگردانيده ميشويد، در نتيجه شما را بكارهايى كه ميكرديد خبردار ميكند.

٩- اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد هر گاه براى نماز در روز جمعه ندا در داده شد[١] بسوى ياد كردن خدا شتاب كنيد، و داد و ستد را واگذاريد اين (ترك معامله و شتاب كردن) براى شما اگر بدانيد بهتر است.

١٠- و چون نماز جمعه پايان يافت در زمين پراكنده شويد و از فضل خدا (آنچه خواهيد) بجوئيد و خداى را بسيار ياد كنيد، باشد كه شما رستگار شويد.

١١- و آن دم كه سوداگرى يا سرگرمى را ببينند بسوى او متفرّق شوند و تو را (بر منبر) ايستاده واگذارند، بگو آنچه پيش خداست از سرگرمى و سوداگرى بهتر است، و خدا بهترين روزى دهندگان است.

[١] علماء اسلامى بعد از آنكه اتفاق در حرمت بيع در موقع نداء نماز جمعه نموده‌اند، درباره فساد و بطلان آن اختلاف كرده‌اند و مخفى نماند كه حرمت با ترتّب آثار جمع ميشود به اينكه گفته ميشود اين عمل حرام ولى اگر آن را بجاآورى اثرش چنين خواهد بود، اينمطلب وقتيست كه تصريح بآن شود، و اگر تصريح نشد پس منصرف بذهن اينست كه اثرى بر آن مترتّب نخواهد بود( شعرانى)