ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٥٨ - تفسير

ترجمه:

بنام خداوند بخشاينده مهربان ١- آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است خداى تعالى را به پاكى ياد ميكنند، پادشاهى از آن اوست و ستايش از آن وى است و او بهر چيز تواناست.

٢- اوست آنكه شما را بيافريد پس برخى از شما ناگرونده‌اند و برخى از شما باور دارنده‌اند و خدا به اعمالى كه ميكنند بيناست.

٣- خداى تعالى آسمانها و زمين را براستى (بحكمت بالغه و غرض صحيح) بيافريد و شما را بنگاشت و صورتهاى شما را نيكو كرد و بازگشت بسوى (جزاى) اوست.

٤- آنچه را در آسمانها و زمين است ميداند و آنچه را نهان داريد ميداند و آنچه آشكار ميكنيد ميداند و خداى تعالى بآنچه در سينه‌ها مخفى است داناست.

٥- آيا داستان آنانى كه پيش از شما نگرويدند بسويتان نيامد پس مرارت عقوبت كار خويش را (در دنيا) چشيدند و برايشان (در سراى ديگر) شكنجه‌اى دردناك است.

تفسير:

(يُسَبِّحُ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ‌) تسبيح اهل تكليف (انسانها) بگفتن (سبحان اللَّه) و تسبيح جمادات بدلالت و اينكه آيه و نشانه يكتايى و پاكى خدا در آنهاست.