ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٤٤ - دليل

حالى كه او را از غم و اندوه پر بود.

٤٩- و اگر نه آن بودى كه او را رحمتى از پروردگارش دريافت بصحراى بى‌گياهى افكنده شدى در حالى كه ملامت شده بودى.

٥٠- پس پروردگارش يونس را برگزيد و از شايستگان گردانيدش.

٥١- و البته آنان كه (بخدا و رسول او) نگرويدند آن هنگام كه قرآن شنيدند نزديك بود تو را با ديدگان خويش بلغزانند (ترا بكشند و هلاك گردانند) و گويند كه محمد ٦ ديوانه است.

٥٢- و حال آنكه اين قرآن جز پندى (يا محمد جز شرفى) براى جهانيان نيست.

قرائت:

اهل مدينه ليزلقونك بفتح ياد و ديگران ليزلقونك بضم ياء قرائت كرده‌اند.

دليل:

كسى كه بفتح ياء خوانده از باب زلق و زلفت انا مانند حزن و حزينه و شترت عينه و شترتها گرفته، ابو على گويد: خليل (نحوى) در اين موضوع معتقد است به اينكه معنايش جعلت فيه شترا و جعلت فيه حزنا است چنانچه هر گاه تو گفتى كحلت و دهنته اراده كرده‌اى او را سرمه كشيده، و روغن مالى كردم.

و كسى كه بضم ياء خوانده آن را از باب ازلقته قرار داده و فعل را با همزه نقل كرده و معنى اينست ليزلقونك بابصارهم نگاه ميكنند بسوى تو بنظر كينه‌