ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٢٣ - دليل

(٥) اگر پيغمبر شما را طلاق گويد بر پروردگارش واجبست كه همسرانى نيكوتر از شما، گردن نهندگان، تصديق كنندگان، فرمان برندگان توبه كنندگان عبادت كنندگان، رهروان در طاعت خدا (يا روزه داران با هجرت كنندگان) شوى ديدگان و شوى ناديدگان باو عوض بدهد.

قرائت:

كسايى تنها عرف بتخفيف خواند، و ديگران عرّف بتشديد قرائت كرده و ابو بكر بن عياش هم تخفيف را اختيار كرده گويد و آن از ده حرف و قرائتى است كه من آن را داخل در قرائت عاصم از قرائت علىّ بن ابى طالب عليه- السّلام يافتم تا اينكه قرائت على را درآوردم و آن قرائت حسن و ابو عبد الرّحمن سلمى است. و ابو عبد الرّحمن هر گاه شخصى عرّف با تشديد ميخواند او را با سنگ ريزه ميزد و اهل كوفه تظاهرا عليه با ظاء خفيفه خوانده و ديگران تظاهرا با تشديد قرائت كرده‌اند.

دليل:

ابو على گويد: تخفيف در عرف، بمعناى مكافات و مجازات است و (پيغمبر ٦ مجازات كرد بعضى از همسرانش را) و غير از اين هم نيست و جايز نيست كه بمعناى علم و دانستن باشد. براى اينكه هر گاه خدا پيغمبر ٦ را بر آنچه در پنهانى باو گفته اظهار نمود اين را دانسته و جايز نيست كه بعضى از اين را بداند و بعضى را نداند با خبر دادن خدا آن حضرت را بر تمام آن و ليكن ميداند تمام آن را و اين چنانست كه مى‌گويى بكسى كه بدى ميكند يا احسان مينمايد. من اهل احسان را و افراد بد را ميشناسم‌