ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٣٩ - تفسير و مقصود از اين آيات

المؤمنين على ٧ را معرّفى فرمود.

يك مرتبه هنگامى كه فرمود:

من كنت مولاه فعلّى مولاه‌

هر كه من بر او ولايت دارم. پس على بر او ولايت دارد.

و امّا مرتبه دوّم زمانى كه اين آيه نازل گرديد.( فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْرِيلُ وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ ...) رسول خدا ٦ گرفت دست على بن ابى طالب ٧ را و فرمود. اى مردم اينست صالح المؤمنين.

اسماء دختر عميس‌[١] گويد: شنيدم كه پيامبر ٦ ميفرمود: صالح المؤمنين علىّ بن ابى طالب ٧ است.

(وَ الْمَلائِكَةُ بَعْدَ ذلِكَ‌) يعنى فرشتگان بعد از خدا و جبرئيل، و صالح المؤمنين (از مقاتل).

((ظَهِيرٌ)) پشتيبان: و مقصود ياران پيغمبر ٦ است. و اين يكى از آن مفردهايى است كه معناى جمع دارد مثل قول خدا( وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً).

[١] همين يكى از اشراف و نجباى عرب و داراى چهار دختر باسامى زير بوده است ١- ميمونه زوجه رسول خدا ٦ ٢- امّ الفضل زوجه عبّاس بن عبد المطّلب ٣- لبابه همسر حمزة بن عبد المطّلب ٤- اسماء مذكور كه اوّل زوجه جعفر بن ابى طالب ٧، و بعد از شهادت او عيال ابى بكر بن ابى قحافه شد و از او محمّد بن ابى بكر را آورد چنان كه از جعفر طيّار عبد اللَّه شوهر حضرت زينب سلام اللَّه عليها را آورده بود و بعد از مرگ ابو بكر افتخار همسرى حضرت على ٧ نصيبش شد از زنهاى مؤمنه صدر اوّل اسلام است كه با شوهرش بحبشه مهاجرت و خدمات بسيارى باسلام و بالاخص خاندان رسالت نموده و علاقه شديد بحضرت زهرا و فرزندان او : داشته است.( مترجم)