ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢١٣ - مقصود و تفسير

و باطنش با خدا بود.

و بعضى گفته‌اند: براى اينكه آن حضرت امتثال نمود ادبى كه خداى سبحان او را فرموده بقولش، خذ العفو و امر بالعرف و اعرض عن الجاهلين عفو و بخشش را بگير و امر بمعروف و از نادانان اعراض كن.

و بعضى گفته‌اند: خلق او را عظيم ناميده براى اجتماع مكارم اخلاق در آن حضرت و تأييد ميكند اين معنا را آنچه از آن حضرت روايت شده كه فرمود انّما بعثت لاتمم مكارم الاخلاق، البته من مبعوث شدم كه مكارم اخلاق را تمام كنم و فرمود

ادبنى ربى فاحسن تأديبى‌

پروردگار من مرا ادب فرمود و نيكو كرد ادب مرا، و فرمود:

ان المؤمن ليدرك بحسن خلقه درجة قائم الليل و صائم النهار

، البته مؤمن باخلاق خويش بدرجه و مقام شب زنده‌دار و روزه‌دار ميرسد.

ابو درداء از پيغمبر ٦ روايت نموده كه آن حضرت فرمود هيچ چيز در ميزان سنگين‌تر از حسن خلق نيست، از حضرت على بن موسى الرضا ٧ از پدرانش از پيغمبر ٦ روايت شده كه فرمود: بر شما باد بحسن خلق و خوش اخلاقى، پس البته و بدون ترديد حسن خلق در بهشت است، و بر شما باد كه از سوء خلق حذر و اجتناب كنيد كه بد اخلاقى بدون شك در جهنّم و آتش است.

از ابو هريره از پيغمبر ٦ روايت شده كه فرمود: محبوبترين شما نزد خدا خوش خوش‌اخلاق‌ترين شماست آنهايى كه با مردم انس گرفته، و مأنوس ميشوند، و دشمن‌ترين نزد خدا آنهايى هستند كه ميان مردم به سخن چينى و دو بهم زنى رفت و آمد نموده و بين برادران تفرقه و جدايى‌