ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٦ - مقصود و تفسير
رفع باينست كه آن مبتداء يا خبر مبتداء محذوف كه مخصوص بذم است باشد( أَنَّى يُؤْفَكُونَ)، انّى در محل نصب است بنا بر حاليت بمعناى كيف و تقديرش اينست كه اجاحدين يؤفكون آيا منكرين چگونه برميگردند، و جايز است كه در محل نصب بنا بر مصدريت باشد و تقديرش اينست اى افك يؤفكون، و زجاج گفته است كه يعنى: من اين يؤفكون، يعنى از حق بباطل برميگرديد، پس بنا بر اين منصوب بر ظرفيّت است و يصدّون در محلّ نصب است بنا بر حاليت.
مقصود و تفسير:
خداوند سبحان پيامبرش را مخاطب ساخت و فرمود:
(إِذا جاءَكَ) هر گاه آمدند تو را اى محمّد.
((الْمُنافِقُونَ)) و ايشان كسانى هستند كه اظهار ايمان نموده و كفر خود را پنهان ميكنند، و نفاق از نفق و نافقاء مشتق است چنان كه شاعر گويد
|
للمؤمنين امور غير مخزية |
و للمنافق سرّ دونه نفق |
|
براى مؤمنين كارهاى بدون ضرر و خوارى است و براى منافق رازيست كه كمتر آن دو رنگى و دو رويى است. شاهد در كلمه منافق است كه انسان دو رو و دو رنگ باشد.
(قالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ) يعنى: خبر دادند به اينكه آنها- اعتقاد دارند كه تو رسول خدايى.
(وَ اللَّهُ يَعْلَمُ) و خدا اى محمّد ميداند.
(إِنَّكَ لَرَسُولُهُ) حقيقة و خدا از جهت شهادت و گواهى كافيست.
(وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنافِقِينَ لَكاذِبُونَ) و خداوند گواهى مىدهد كه