ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٧٩ - دليل

كافرها نيستند مگر در غرور و نادانى.

٢١- آيا آنكه شما را روزى دهد كيست اگر روزى خود را باز دارد بلكه كافران در سركشى و نفرت از حقّ فرو رفته‌اند. (ده آيه)

قرائت:

ابن كثير النّشور و امنتم قرائت كرده و ابو جعفر و نافع و ابو عمرو و يعقوب بيك همزه كشيده خواند. و آن تخفيف همزه اوّل و تخفيف همزه دوّم به اينكه بين بين قرار داده شود. و ديگران از قاريان أ أمنتم با دو همزه خوانده‌اند.

دليل:

امّا قرائت اوّل پس آن تخفيف همزه اوّل است به اينكه واو قرار داده شود و اين در منفصل مثل قول آنهاست در متّصل النؤده و جون در جمع جؤنه و امّا همزه‌اى كه آن فاء است از قول ايشان أ أمنتم بعد تخفيف اولى به اينكه تبديل بواو شود. پس در آن تحقيق و تخفيف جايز است. پس اگر ثابت باشد لفظش النّشور و امنتم. خواهد بود. و اگر تخفيف باشد قاعده اينست كه آن بين بين قرار داده شود يعنى بين الف و بين همزه باشد براى حركت داشتن آن بفتحه.

و كسى كه گفته (لا هناك المرتع)[١] و بدل كرده همزه را بالف باين‌

[١]- ابو على استشهاد بشعرى كه سيبويه انشاد كرده و آن را نسبت به قائل و گوينده‌اى نداده است. و تمام بيت اينست