ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٦٣ - لغت

لغتى باشد.

سيبويه گويد: گاهى فاعل و فعل بيك معناست مثل ضاعف و ضعف و تفاعل پذيرفتن فاعل است چنانچه تفعّل قبول كردن فعل است پس بنا بر اين قاعده تفاعل و تفعّل بيك معنى و تفاوت و تفوّت بيك معنى ميباشد.

لغت:

تبارك: اصل و ريشه آن از برك و آن نشستن پرنده است بر آب و بركت ثبوت خير است بنموّ و زياد شدن.

و قول خدا: طباقا مصدر طوبقت طباقا پس آن بعض مطبق بر بعض ديگر است (از زجاج) و گفته شده آن جمع طبق است مثل جمل و جمال.

التّفاوت: بمعنى اختلاف و اضطراب است.

الفطور: بمعنى شقوق و صدوع پارگى از شكافتن و آن شكاف و پارگى است.

الخاسئى: يعنى ذليل و سرشكسته. و بعضى گفته آن دور از آنچه اراده كرده از او. و مى‌گوييد بسگ، اخسأ يعنى دور شو.

الحسير: شتر كند وامانده را كه براى او در رفتن اثرى نيست گويند گويد:

بيابانى كه در آن لاشه شتران هلاك شده افتاده كه استخوانهاى آن سفيد و پوستهاى آنها آويخته است.