ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٣٤ - لغات

٣٧- آيا شما را كتابيست كه در آن خوانده‌ايد.

٣٨- اينكه در آن كتاب شما راست كه آنچه را خواهيد اختيار كنيد.

٣٩- آيا براى شما تا روز رستاخيز بعهده ما پيمانهايى كه بنهايت تأكيد رسيده ثابت است كه شما را باشد آنچه را كه (براى خود) حكم ميكنيد.

٤٠- از ايشان بپرس كدامين از ايشان باين (حكم تساوى)، متعهد است.

٤١- آيا براى ايشان شريكانى هست، پس بايد شريكان خويش را (كه براى خدا قرار داده‌اند) بياورند اگر راست ميگويند.

٤٢- (بايد شريكان را بياورند) در روزى كه پرده از كارى پر هول برداشته و مشركان بسجده كردن دعوت شوند، پس توانايى نداشته باشند (كه سجده كنند).

٤٣- در حالى كه ديدگانشان سر افكنده باشد نگونسارى ايشان را فرو گيرد، و البته بسجده كردن پيوسته دعوت ميشدند در حالى كه ايشان تندرست بودند.

٤٤- بزودى ايشان را از آنجايى كه نميدانند بتدريج خواهيم گرفت.

٤٥- و ايشان را مهلت ميدهيم زيرا كه انتقام من استوار است.

لغات:

الزعيم و الكفيل و الضمين و القبيل: تمامى بيك معنا مثالهايى هستند بمعناى متعهد و كفيل و ضامن است و الساق براى انسانى و ساقه درخت چيزيست كه بر آن انسان و درخت ايستاده است، و هر روئيدنى كه براى او ساق باشد و در تابستان و زمستان باقى ميماند آن درخت است.

طرفه گويد: