ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٥٦ - گفتار مفسرين در معناى توبه نصوح

منصرف ميشدند فرشتگان وى را سايبانى ميكردند و او ميديد در بهشت قصرى را.

(وَ نَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ‌) و مرا از فرعون و ستم او نجات بده يعنى از دين و مرام او.

ابن عبّاس گويد: و از آميزش او نجاتم بده.

(وَ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ‌) و مرا از مردم ستمگر يعنى اهل مصر نجات بده گفتند خداوند باين آيه قطع فرمود طمع كسى كه مرتكب گناه ميشود باميد قطع كردن صلاح غيرش را و خبر داد به اينكه گناه ديگرى ضرر بكسى كه مطيع باشد نميزند.

مقاتل گويد: خداوند سبحان بعايشه و حفصه ميفرمايد: مانند زن نوح و زن لوط در گناه نباشيد مثل زن فرعون و مريم باشيد و آن قول اوست‌( وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها) و مريم دختر عمرانى كه دامن خود را از آلوده شدن حفظ كرد. يعنى بازداشت دامنش را از پليدى و آلودگى گناه و از حرام محفوظ داشت.

و بعضى گفته: يعنى منع كرد خود را از شوهر كردن همسرى و غير همسرى طلب نكرد.

(فَنَفَخْنا فِيهِ مِنْ رُوحِنا) يعنى پس جبرئيل بفرمان ما دميد، در گريبان او از روح ما (از مقاتل).

فرّاء گويد: هر شكافى فرج است و احصنت فرجها يعنى بازداشت دامن پيراهنش را از جبرئيل ٧.

و بعضى گفته: جبرئيل در فرج او دميد و خداوند از آن مسيح را آفريد و اين ظاهر است و براى همين خدا آن را مذكّر آورده و در سوره انبياء