ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٩٣ - دليل

هزار سالست بسوى (محلّ فرمان) او بالا ميروند.

٥- پس (بر تكذيب كافران) شكيبايى كن شكيبايى نيكو.

٦- البتّه كافران روز رستاخيز (يا شكنجه) را دور ميبينند.

٧- و ما آن را نزديك ميبينيم.

٨- و روزى كه آسمان چون قلعى (يا روغن) گداخته شود.

٩- و كوه‌ها چون پشم حلّاجى شده بگردد.

١٠- و خويش از احوال خويش نپرسد.

قرائت:

اهل مدينه و ابن عامر (سأل) بدون همزه قرائت كرده‌اند و ديگران با همزه. كسايى يعرج با ياء خوانده و ديگران با تاء تعرج قرائت كرده‌اند ابن كثير در روايت بزى و عاصم در روايت برجمى از ابى بكر و لا يسأل بضمّ ياء و ديگران لا يسأل بفتح ياء خوانده‌اند.

دليل:

ابو على گويد: كسى كه سال قرائت كرده الف را منقلب از واوى كه آن عين الفعل است مانند قال و خاف قرار داده و ابو عثمان از ابى زيد حكايت كرد كه او شنيده از كسى كه ميگفت هما يتساولان.

پس هر كه گويد (سال) بر اين لغت گرفته. و كسى كه (سأل) خوانده پس همزه را عين الفعل قرار داده. پس اگر مؤكّد كند گويد (سال) و اگر مخفّف نمايد قرار دهد آن را ميان الف و همزه براى آنچه شاعر گويد: