ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٦٤ - قرائت

خداى تعالى (از پرستش آفريدگان) بى‌نياز و ستوده صفاتست.

٧- آنان كه كافر شدند پنداشتند كه هرگز برانگيخته نخواهند شد (اى رسول) آرى بگو سوگند به پروردگارم بطور مسلّم شما زنده خواهيد شد، سپس بدانچه كرده‌ايد خبر داده خواهيد شد اين بر انگيختن براى خداى تعالى سهل است.

٨- پس بخداى تعالى و فرستاده او و بآن روشنايى (و بقرآن) كه فرستاديم بگرويد و خدا بآنچه ميكنيد داناست.

٩- و بخاطر بياوريد روزى را كه خدا براى قيامت (كه جن و انس در آن جمع ميشوند) شما را گرد آورد اين (روز جمع) روز زيان جستن است و هر كه بخدا ايمان آورد كردارى شايسته بكند خدا بديهاى او را بپوشاند و او را به بهشتى در ميآورد كه جويهاى آب از زير (قصرها و درختان) آن روانست و هميشه در آنجا جاودانند و اين آن رستگارى بزرگست.

١٠- آنان كه نگرويدند و آيه‌هاى ما را دروغ پنداشتند آن گروه اهل آتش دوزخ‌اند، در حالى كه هميشه در آنجا ميمانند و دوزخ جايگاه بدى است.

قرائت:

رويس از يعقوب (يوم نجمعكم) با نون قرائت كرده و ديگران با ياء خوانده‌اند، اهل مدينه و ابن عامر «نكفر عنه و ندخله» با نون خوانده و ديگران با ياء قرائت كرده‌اند.