ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٧٦ - مصيبت چيست؟

تر نيست از آنچه براى سود و منفعت خود ضرر تو را اختيار كند.

عطاء گويد: يعنى قومى قصد جهاد نمودند پس زن و فرزندشان او را بازداشت.

مجاهد گويد: قومى را اراده نموده كه قصد طاعت خدا نمودند پس آنها را منع كردند.

(وَ إِنْ تَعْفُوا) يعنى: عقاب آنها را ترك كنيد.

(وَ تَصْفَحُوا وَ تَغْفِرُوا) يعنى: از آنها بگذريد و بپوشانيد آنچه از آنها در گذشته سر زده و اظهار نكنيد اگر بحال خوبى برگشتند، و اين مطلب براى اين بود كه مرد از اين گروه وقتى مهاجرت ميكرد و ميديد مردمى كه از او پيشى گرفتند بمهاجرت و در دين دانا شدند مصمّم ميشد كه زن و فرزندى كه او را از مهاجرت بازداشتند شكنجه و تعقيب كند، و اگر در دار هجرت (مدينه طيّبه) باو ملحق ميشدند بر آنها چيزى نميدادند، پس خداوند سبحان آنها را امر ببخشش و گذشت نمود.

(فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌) پس البته خدا گناهان شما را ميآمرزد و بر شما رحم ميكند.

جبائى گويد: اين مطلب تعميم دارد يعنى اگر شما از كسى كه بر شما ستم نمود گذشتيد و از او صرف نظر نموديد پس البته خدا بسبب اين گذشت شما بسيارى از گناهان شما را ميبخشد.

(إِنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ) يعنى: آزمايش و گرفتارى و سختى- تكليف بر شما و اشتغال و سرگرمى از امر آخرت است، پس البته انسانى بوسيله مال و فرزند در جرائم و گناه واقع ميشود.