ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٧٤ - مصيبت چيست؟

بداند آنچه باو رسيده بعلم خداست، پس صبر نموده و جزع نكند تا اينكه بثواب و اجر آن برسد.

ابن عباس گويد: يعنى كسى كه ايمان بتوحيد و يكتايى خدا آورده و در موقع رسيدن مصيبت صبر كند قلب او را هدايت و رهنمونى نموده براى استرجاع كه بگويد:( إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌)، البتّه ما بنده و آفريده و ملك خدا و مسلما ما بسوى او بازگشت خواهيم نمود.

مجاهد گويد: يعنى قلب او را ارشاد نموده كه اگر مبتلايش نمود صبر كند، و اگر چيزى باو عطا شد شكر كند و اگر ستمى باو رسيد صرف نظر نموده و ببخشد.

و بعضى از ايشان در معناى آن گفته‌اند: كسى كه در موقع نعمت ايمان بخدا آورد ميداند كه آن فضل خداست قلبش هدايت شود، بشكر و سپاس خدا و كسى كه در موقع بلا و گرفتارى مؤمن بخدا باشد ميداند كه آن عدل است از خدا، قلبش براى شكيبايى هدايت شود، و كسى كه در موقع آمدن قضا و حكم پروردگار مؤمن باشد قلبش بتسليم و رضا هدايت شود.

(وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَلِيمٌ‌) و خدا بهر چيز داناست، پس هر كس را بآنچه عمل كرده پاداش ميدهد.

(وَ أَطِيعُوا اللَّهَ‌) پيروى كنيد خدا را در تمام آنچه شما را بآن فرمان داده.

(وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ‌) در تمام آنچه براى شما آورد و شما را بسوى آن خواند و در تمام آنچه بشما امر نمود و يا شما را از آن منع كرد.