فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣٥٩ - شيخ فضل اللّه نورى؛ مواجهه عقلانيتِ «وحىْ باور»؛با عقلانيتِ «خودبنيادِ» غربى على ابوالحسنى(منذر)
به وضوح ديد و نشان داد، و چنانكه خود مؤلف هم اشاره دارد (١١٩) آن گروه خشكسر و قشرانديش در گردابى دست و پا مىزد كه نيرنگ معاويه و عمروعاص (با برافراشتن قرآن بر سر نيزه) ايجاد كرده بود. درواقع، آنان كه به تعبير شيواى اميركلام عليه السلام: مصداق «مَن طَلَبَ الحقَّ فَاَخطَأَه» بودند، هيمه ديگ فتنهاى شدند كه از سوى «مَن طلب الباطلَ فَاَدرَكَه» بار گذاشته شده بود (و شواهدى در دست است كه نشان مىدهد زمينههاى پيدايش اين گروه، از مدتهاى طولانى پيش از آن تاريخ، از عصر خليفه اول، فراهم شده بود). (١٢٠)
بىجهت نيست كه در دوران ضعف و نُكس شديد خلافت عباسى بغداد و بويژه فروپاشى اين كانون توطئه و تفتين عليه تشيع به دست هلاكوخان مغول در ٦٥٦ق، براى مدت چند قرن (تا سربرآوردن مجدد حكومتهاى ضد شيعى در قالب عثمانيان و ازبكان و...) شاهد بروز نوعى تعديل در تعصبات مذهب تسنن و كاهش ضدّيت معهود آن با تشيع، و حتى قرابت و نزديكى كمسابقه رجال (علمى، فلسفى، عرفانى، رجالى و سياسىِ) اهلسنت به عالمان شيعه در ايران و كشورهاى پيرامون، هستيم كه تشديد چشمگير گرايش به تشيع در بين مردم ايران و عراق و شامات و آسياى صغير (در قرون هشتم تا دهم) بىارتباط با اين امر نيست. چندانكه برخى از پژوهشگران، از وجود جريانى به نام «تسنن دوازده امامى» در
(١١٩) ر. ك: فقه اهلبيت عليهمالسلام، ش ٤٦، ص ١٧٠.
(١٢٠) چرا راه دور برويم؟ اهل نظر مىدانند كه همين امروز، بسيارى از امواج فكرى و شبهات اعتقادى كه مستمرّاً ذهنيت نسل جوان تحصيلكرده كشورمان را بمباران مىكند، نه حاصل طبيعى ذهن انديشمندان جامعه ايران، بلكه ساخته و پرداخته افسران «جنگ نرمِ» استكبار جهانى بر ضدّ نظام جمهورى اسلامى ايران است كه بدين وسيله مىخواهند نيروى مقاومت و پايدارى نسل به پاخاسته و انقلابى اين سرزمين را، كه از ايمان به تشيع و آموزههاى حماسى و حياتبخش آن سرچشمه مىگيرد، در هم بشكنند و راه را براى سيطره نظام سلطه جهانى بر اين كشور شهيدستان هموار سازند.