على(ع) و عثمان در عسفان در مورد متعه حج اختلاف كردند. على(ع) گفت: تو چيزى جز نهى از آنچه كه پيامبر(ص) انجام داد، نمى‌خواهى سپس براى عمره وحج، با هم، احرام بست. (٦٠)

ج: مالك در «موطّأ» روايت كرده:

مقداد بن اسود در «سقيا» بر على(ع) كه به بچه شترانش آب، آرد و علوفه مى‌داد، وارد شد و گفت: عثمان بن عفان مردم را از اين كه عمره وحج را با هم انجام دهند، نهى مى‌كند. على(ع) با شنيدن اين سخنان در حالى كه هنوز در دستانش آثار آرد و علوفه وجود داشت و آن را از بين نبرده بود نزد عثمان آمد و گفت: تو مردم را از اين كه عمره و حج را با هم انجام دهند نهى مى‌كنى؟ عثمان گفت: نظر من اين است. على(ع) با عصبانيت خارج شد و لبيك گويان براى عمره و حج ـ با هم ـ احرام بست. (٦١)

و: از سعيد بن مسيب نقل شده است كه:

على(ع) و عثمان مراسم حج را انجام مى‌دادند. به جايى رسيديم كه عثمان از تمتّع نهى كرد. على(ع) گفت: هر گاه ديديد كه او حركت كرده است، پس شما هم حركت كنيد! آن گاه على و اصحابش براى عمره احرام بستند و عثمان هم آنان را منع نكرد. (٦٢)

هـ : عبداللّه‌ بن زبير روايت كرده كه:

به خدا قسم من در جحفه با عثمان كه گروهى از مردم شام واز جمله حبيب بن مسلمه فهرى، او را همراهى مى‌كردند بودم. از عثمان در باره تمتّع عمره پرسيدند، در پاسخ گفت: حج را در ماههاى حج تمام و خلاص كنيد و اگر عمره

(٦٠) همان، ج٢، ص١٤٣، باب التمتع.
(٦١) موطّأ مالك، ص٣٣٦، باب «القِران في الحج»، حديث ٤٠.
(٦٢) سنن نسايى، ج٥، ص١٥٢، كتاب حج، باب حج التمتع؛ مستدرك صحيحين، ج١، ص٤٧٢.