ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٠٢ - ٤ - توكَّل حقيقى از خودخواهى و تكبّر و نخوت در موقع موفّقيّت در كارها جلوگيرى مى نمايد

٤ - توكَّل حقيقى از خودخواهى و تكبّر و نخوت در موقع موفّقيّت در كارها جلوگيرى مى نمايد يعنى آن انسانى كه پس از تلاش در بدست آوردن شناسائى كار و پس از تفكَّرات لازم و صرف انرژىهاى عضلانى ، توكَّل بر خدا نموده و اقدام به كار كرده است ، موفّقيّت در آن كار را بدون ما شاء اللَّه لا حول و لا قوّة إلَّا باللَّه ( آنچه كه خدا خواسته است و حركت و قوّه اى جز با عنايت خداوندى وجود ندارد ) تفسير و توجيه نمى نمايد . آيا توكَّل باين معنى آموزنده ترين فعّاليّت روانى نيست اكنون مى پردازيم بآيات مربوط به توكَّل كه با مطالعهء دقيق و توضيح آن آيات و چهار مسأله اى كه در مختصّات توكَّل گفتيم ، از خطا در توكَّل و ناتوانى از برخوردارى از اين پديدهء روحى بسيار عالى بر كنار مى گرديم : ١ - بعضى از آيات اشاره به آن قدرت و مقاومتى مى نمايد كه در برابر كار شكنىها و عوامل مزاحم « حيات معقول » پيش مى آيد مانند : ( فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ الله لا إِله إِلَّا هُوَ عَلَيْه تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ ) [١] ( اگر اى پيامبر ما ، از تو روى گردان شدند ، بگو خداوند براى من كفايت مى كند ، معبودى جز او وجود ندارد و من توكَّل بر او نموده‌ام و او است خداى عرش عظيم ) در اين آيهء مباركه خداوند متعال توكَّل را مانع احساس ضعف بجهت روى گردان شدن افراد نادان و خود كامهء جامعه از پيشواى الهى معرّفى ميكند يعنى اى پيامبر ما ، [ و اى هر كس كه با نيّت پاك مى خواهى در اين دنيا قدم بردارى ]

[١] . توبه آيهء ١٢٩