ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٢١ - خداوند سبحان نور است ، چگونه بايد تفسير شود و بحثى مختصر در آيهء مباركه نور
لك علىّ أكثر من توحيدى إيّاه .
( امام علىّ بن موسى الرّضا عليه السّلام فرمود : او نور است ، باين معنى كه او هدايت كنندهء مخلوقات خود از اهل آسمان و زمين است و تو ( سؤال كننده ) حقّى بر من ( پاسخ گوينده ) در اين مسأله بيش از اين كه يگانگى آن خداوند متعال را بيان نمايم ندارى ) .
خداوند سبحان نور است ، چگونه بايد تفسير شود و بحثى مختصر در آيهء مباركه نور اطلاق نور در بارهء خدا در قرآن مجيد در آيهء مقدّسهء نور با كمال صراحت ديده مى شود : ( الله نُورُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ ، مَثَلُ نُورِه كَمِشْكاةٍ فِيها مِصْباحٌ ، الْمِصْباحُ فِي زُجاجَةٍ الزُّجاجَةُ كَأَنَّها كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لا شَرْقِيَّةٍ وَلا غَرْبِيَّةٍ يَكادُ زَيْتُها يُضِيءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْه نارٌ نُورٌ عَلى نُورٍ ، يَهْدِي الله لِنُورِه مَنْ يَشاءُ وَيَضْرِبُ الله الأَمْثالَ لِلنَّاسِ وَالله بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ فِي بُيُوتٍ أَذِنَ الله أَنْ تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُه يُسَبِّحُ لَه فِيها بِالْغُدُوِّ وَالآصالِ رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَلا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ الله وَإِقامِ الصَّلاةِ وَإِيتاءِ الزَّكاةِ يَخافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فِيه الْقُلُوبُ وَالأَبْصارُ . ) [١] ( خداوند نور آسمانها و زمين است مثل نور او مانند مشكاتى [١] است كه چراغ ( كانون نور ) در آن نهاده شده و آن چراغ در شيشه اى شفّاف قرار گرفته و آن شيشه گوئى ستارهء درّى است كه از درخت مبارك زيتون كه نه شرقى است و نه غربى است روشن مى شود ، روغن زيتون آن روشنائى مى دهد اگر چه آتشى با آن تماس نگرفته باشد ، نورى بر
[١] . مشكات ظرفى بوده است كه چراغ در آن مى گذاشتند ، در لغت نامهء دهخدا مى گويد : مشكاة طاقى است فراخ كه در آن چراغ نهند و قنديل گذارند .
[١] . مشكات ظرفى بوده است كه چراغ در آن مى گذاشتند ، در لغت نامهء دهخدا مى گويد : مشكاة طاقى است فراخ كه در آن چراغ نهند و قنديل گذارند .