ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٠٩ - خدمت در راه رفع نيازهاى مردم قرضى است كه بخدا داده مى شود و خداوند چند برابر آن را ادا خواهد فرمود و ديدار انسانى كه در مجراى خواست خداوندى انجام مى گيرد ديدار خدا است

آن را ] از خدا مسألت مى دارد و خداوند در هر موقعى در كاريست ) < شعر > كُلّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍ بخوان مرو را بيكار و بى فعلى مدان كمترين كارش بهر روز آن بود كاو سه لشكر را روانه ميكند لشكرى ز اصلاب سوى امّهات بهر آن تا در رحم رويد نبات لشكرى ز ارحام سوى خاكدان تا ز نرّ و ماده پر گردد جهان لشكرى از خاكدان سوى اجل تا ببيند هر كسى عكس العمل باز بىشك بيش از آنها مى رسد آنچه از حقّ سوى جانها مى رسد آنچه از جانها به دلها مى رسد آنچه از دلها به گلها مى رسد اينت لشكرهاى حقّ بى حدّ و مرّ بهر اين فرمود ذكرى للبشر < / شعر > بايد گفت : كار و كوشش و تلاش فكرى و عضلانى ، دعا و مسألت از خدا است در سطح طبيعى عالم هستى ، دعا و نيايش و مسألت ، عبارتست از كار و كوشش و تلاش روحى در سطح ما وراء طبيعى عالم هستى .
٣٣ ، - و من أقرضه قضاه ( و هر كس كه به او قرض داد ، ادايش فرمود ) خدمت در راه رفع نيازهاى مردم قرضى است كه بخدا داده مى شود و خداوند چند برابر آن را ادا خواهد فرمود و ديدار انسانى كه در مجراى خواست خداوندى انجام مى گيرد ديدار خدا است خدا از بشر قرض مى خواهد ، و بشر به او مى تواند قرض بدهد يعنى چه نه تنها قرض دادن بخدا در قرآن مطرح شده است ، بلكه يارى كردن بخدا نيز در قرآن آمده است و زيارت و عيادت خداوندى هم در روايات معتبر نقل