ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٤ - خداوند سبحان شكست خوردگان مستضعف را پس از آزمايشها و عبور از تنگناها پيروز مى گرداند و شكست آنانرا جبران مى نمايد

زمانى وجود دارد ، در صورتى كه علَّت مفروض در همان لحظه كه بوجود آمده است ، منهاى كشش زمان معلول خود را وارد پهنهء هستى نموده و اين موضعگيرى ما است كه آن فاصلهء زمانى يا مكانى را واقعيّت بخشيده است .
بنا بر اين ، ستمكاران فريب عدم مشاهدهء عينى نتيجهء ستم و جورى را كه انجام مى دهند ، مى خورند و نمى دانند .
خداوند سبحان شكست خوردگان مستضعف را پس از آزمايشها و عبور از تنگناها پيروز مى گرداند و شكست آنانرا جبران مى نمايد در آغاز اين مبحث گفتيم كه ارزش و عظمت حيات موقعى روشن مى شود كه با مشقّت و زحمت و تكاپو و تلاش ادامه پيدا كند . كسانى كه توقّع دارند حيات را مانند شربتى گوارا در يك ليوان مرصّع در قصرى با شكوه [ در آنجا كه خواسته‌هاى آنان در همان لحظهء خواستن بر آورده مى شود ] به گلويشان ريخته شود ، هرگز طعم ارزش و عظمت حيات را نخواهند چشيد . و بهمين جهت بوده است كه در همهء دورانهاى تاريخ و در همهء اقوام و ملل اشخاصى كه بدون زحمت و تكاپو در رفاه و آسايش بوده‌اند ، نتوانسته‌اند فلسفه و هدفى معقول براى زندگى خود دريابند . بىجهت نيست كه انسانهاى امروزه در جوامع فراوانى حيات خود را بعنوان يك پديدهء جبرى به دوش مى كشند ، نه اين كه با اشتياق وصول به هدف معقولى زندگى مى نمايند . علَّت كشش جبرى زندگى همان است كه متذكَّر شديم كه زندگى جبرى ماشينى بسراغ آنان مى آيد و خواسته‌هاى تعيين شده خود را با نظم ماشينى محض در مى يابند .
لذا حيات آنان نه هدفى ما فوق همان پديده‌هاى ماشينى تعيين شده مى شناسد و نه احتياجى به تكاپو و تلاش براى استمرار حيات مى بينند . خداوند متعال در آياتى از قرآن مجيد همين معنى را تذكَّر داده است از آن جمله : ( وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ )