ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٤١ - ترجمهء خطبهء هشتاد و نهم

ترجمهء خطبهء هشتاد و نهم خطبه ايست از آن حضرت در بارهء رسول اعظم صلَّى اللَّه عليه و آله و ابلاغ امير المؤمنين عليه السّلام از حضرت رسول ( ص ) به امّت اسلامى خداوند متعال پيامبر اكرم را در دوران فترت ( دوران انقطاع رسالت و وحى ) فرستاد در دورانى كه خواب امّتها طولانى شده و فتنه‌ها قصد جدّى [ براى براه انداختن هرج و مرج و فساد ] داشتند و در دورانى كه امور پراكنده و از هم گسيخته و آتش جنگها شعله ور بود نور دنيا گرفته و تاريكى همه جا را احاطه نموده و دنيا چهرهء فريباى خود را آشكار ساخته بود برگها ى درخت حيات در دنيا ] زرد و نوميدى از بارور شدن آن بر دلها مسلَّط و آب [ رحمت ] دنيا در آن دوران فروكش نموده بود علمها و مشعلهاى روشنگر هدايت از كار افتاده و علامات هلاك بروز كرده بود دنياى آن روز چهرهء خشن و موذى به اهلش نشان مى داد و بروى جوينده اش عبوس و متنفّر مى نگريست ميوهء دنياى آن روز فتنه طعامش لاشه پوشاكش ترس و هراس و آنچه كه مردم بر روى لباس بر خود مى بستند ، شمشير بود اى بندگان خدا عبرت بگيريد آن حالات را بياد بياوريد كه پدران و برادرانتان در گرو آنها و بر مبناى آنها مورد محاسبه قرار گرفتند سوگند به حياتم ، دورانها و زمانها ميان شما و آنها بسيار طول نكشيده است و ميان شما و آنان قرنها فاصله نيفتاده است و امروز شما از آن روز كه در اصلاب ( پشتهاى ) آنان بوديد ، دور نيستيد