ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٨٨ - تفسيرى بر احتجاج امام علىّ بن موسى الرّضا عليه السّلام با عمران صابى

متن عقايد اسلامى ميباشد ، يكى از روشنترين دلائل اين حقيقت توافق كامل همهء معارف ابراز شده از ائمّه عليهم السّلام با عقل سليم و قرآن و ديگر منابع معتبر اسلامى و اتّحاد كلمهء همهء آنان با يكديگر است . بعنوان مثال : مسائل و اصول مربوط به توحيد و صفات و افعال خداوندى و رابطهء خدا با عالم هستى و انسان كه در سخنان رئيس الموحّدين امير المؤمنين عليه السّلام در نهج البلاغه ديده مى شود ، مضامين آنها بدون اختلاف در سخنان ائمّهء ديگر مطرح شده است . البتّه منظور آن نيست كه عين كلمات نهج البلاغه مثلا در بيانات امام علىّ بن موسى الرّضا عليه السّلام آمده است ، بلكه مقصود اينست كه باضافهء اتّحاد محتويّات ، اگر ساير ائمّهء معصومين عليهم السّلام مى خواستند در اصول و مسائلى كه امير المؤمنين عليه السّلام مطالبى را فرموده‌اند ، بياناتى را ابراز فرمايند ، بدون اندك اختلاف همانها را ابراز مى فرمودند ، براى اثبات اين معنى مى توانيم دلائلى را در نظر بگيريم . از آن جمله :
در منابع معتبر حديثى آمده است كه : لا نقول إلَّا من رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله ( ما چيزى را نمى گوئيم ، مگر از رسول خدا ) و مقصود از ما همهء ائمّهء معصومين ميباشد . همچنين هيچ يك از ائمّه مطلبى مخالف آنچه را كه ائمّهء ديگر گفته‌اند ، ابراز ننموده‌اند . از طرف ديگر روايات معتبرى آمده است در اين كه : كلَّهم نور واحد ( ائمّه عليهم السّلام يك نورند ) دليل آخر اينست كه هر يك از ائمّه گفتار و كردار ساير ائمّه را تصديق نموده است . بنا بر اين ، الهيّاتى كه سيّد الموحّدين علىّ بن ابي طالب عليه السّلام فرموده است همانست كه در الهيّات حضرت علىّ بن موسى الرّضا عليه السّلام مشاهده مى كنيم . اين وحدت كلمه در بارهء مسائلى كه شايد بتوان گفت : « هيچ