ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٣١ - نه

( نورى بر نور ، خداوند كسى را كه بخواهد بنور خود هدايت مى فرمايد ) در بارهء اين دو جمله در آيهء مباركهء نور ، دو احتمال مهمّ وجود دارد : احتمال يكم همانست كه عدّهء فراوانى از مفسّران متذكَّر شده‌اند كه نور آن شيشهء صيقلى و درخشان با نور چراغ شدّت پيدا مى كند ، نهايت امر اينست كه نور چراغ ( مصباح ) اصيل و ذاتى است ، و نور آن شيشهء صيقلى و درخشان تبعى و وابسته بآن است .
احتمال دوم - اينست نور الهى كه در نتيجهء تكاپو و مجاهدات و تهذّب روحى نصيب انسان مى گردد ، به آن نور الهى كه در عرصهء هستى با تمثيل مزبور در آيهء نور وجود دارد ، اضافه مى شود ، يعنى انسان وارسته و متخلَّق به اخلاق اللَّه با نور الهى درونى ، نور الهى وجود را مشاهده مى نمايد ، و در نتيجه انسان مزبور غرق در دو نور مى گردد ، و شايد بتوان جملهء ( الله نُورُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ ) را هم بعنوان مفسّر جملهء قبلى ( نُورٌ عَلى نُورٍ ) محسوب نمود .
نه - دو آيهء بعد از آيهء مباركهء نور چنين است : ( فِي بُيُوتٍ أَذِنَ الله أَنْ تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُه ، يُسَبِّحُ لَه فِيها بِالْغُدُوِّ وَالآصالِ ، رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَلا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ الله وَإِقامِ الصَّلاةِ وَإِيتاءِ الزَّكاةِ يَخافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فِيه الْقُلُوبُ وَالأَبْصارُ . ) ( در خانه هائى كه خداوند اذن فرموده است كه نام او در آن خانه‌ها تعظيم شود و مورد ذكر قرار بگيرد ، در آن خانه‌ها تسبيح ميكنند خدا را هر صبح و شام مردانى كه آنانرا نه تجارت و نه خريد و فروش از ذكر خداوندى و بر پاداشتن نماز و اداى زكات باز نمى دارد ، آنان از آن روزى كه دلها و ديده‌ها دگرگون مى شوند ، مى ترسند ) .
بعضى از مفسّرين اين دو آيه را مربوط به آيهء مباركهء نور دانسته و چنين گفته‌اند كه : نور چراغ قرار گرفته در شيشهء صيقلى و درخشان كه در مشكات است در خانه هائى كه خداوند اذن فرموده است كه نام او در آن خانه‌ها تعظيم و مورد