ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٤٨ - ترجمهء خطبهء نود و يكم

از ثبات ستارگان ثابت و حركت ستارگان سيّار و نزول و صعود و نحس و سعد آنها بجريان انداخت و از جملهء اين خطبه است در توصيف فرشتگانسپس خداوند سبحان براى اسكان در آسمانهايش و آبادى صفحهء اعلا از ملكوتش خلقى بديع ( عالى و زيبا ) از فرشتگانش آفريد و بوسيلهء آنها اماكن خالى پهنهء باز آسمان را پر كرد و صفحات گشادهء آن را با آنها مملوّ ساخت و در ميان پهنه‌هاى [ شكافها يا فاصله‌هاى ] سطوح باز شدهء آسمان صداهاى بلند تسبيح گويندگان از آن فرشتگان در صفحات قدس و پوشش حجابها و سراپرده‌هاى عظمت و مجد ، طنين انداخت . و ماوراى آن صداهاى بلند كه گوشها با شنيدن آن ، شنوايى را از دست مى دهند اشراقاتى از نور است كه ديدگان از رؤيت آن باز داشته شوند و در حدود آن نور متحيّر و ناتوان بمانند خداوند سبحان آن فرشتگان را در اشكال مختلف و اندازه‌هاى متفاوت آفريد « داراى بالها » آن فرشتگان جلال عزّت خداوندى را تسبيح مى گويند آنان هيچ چيزى از صنع خداوندى را كه در كارگاه آفرينش ظاهر گشته است ، بخود نمى بندند و ادّعائى ندارند چيزى را كه تنها خداوند آفرينندهء آنست ، بهمراه خداوند آن را مى آفرينند « بلكه آنان بندگان اكرام شدهء خداوندى هستند » كه در گفتار به او سبقت نمى جويند و عمل به دستورش مى نمايند خداوند متعال آن فرشتگان را در آن جايگاه ( صفحات مقدّس ملكوتى ) كه هستند ، امين وحى خود قرار داده و بوسيلهء آنان امانتهاى امر و نهى خود را برسولانش رسانده و آنانرا از ترديد در شبهات حفظ فرموده است هيچيك از آن فرشتگان از مسير رضاى خداوندى نمى لغزد و خداوند سبحان آنانرا از فوائد كمك خود يارى مى نمايد و تواضع خضوع با وقار و اطمينان را به دلهاى آنان براى دريافت و درك وارد ساخته و براى آنان درهاى تمجيدهاى خود را آسان ( باز ) و منارهاى واضح و راهنما را براى وصول به نشانهاى