ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٤٧ - ترجمهء خطبهء نود و يكم

فرمود و اسباب [ بدنها را ] با نفوس آنها بهم پيوست و سپس آنها را اجناسى گوناگون در حدود و اندازه‌ها [ يا سرنوشتها ] و طبايع و اشكال قرار داد ١١٨ و مصنوعاتى از خلائق كه ساخت آنها را محكم گردانيد و بر مبناى ارادهء خود آنها را آفريد و ابداع فرمود و از جملهء اين خطبه است در توصيف آسمان : و خداوند سبحان پست و بلندىهاى سطوح آسمان را بدون قيد و تعليق تنظيم فرمود و شكافهاى پهنهء باز آنرا با همديگر التيام داد و ميان آنها و امثال آنها را بوسيلهء روابط شبكه بندى فرمود - ١٢٥ و و سختى بالا رفتن و پائين آمدن از آسمان را براى فرشتگانى كه امر خداوندى را پايين مى آورند و فرشتگانى كه اعمال خلق او را بالا مى برند منتفى ساخت پس از آنكه آسمان بصورت دودى بود ، آنرا ندا داد تا دستگيره‌هاى طنابهاى آن بهم پيوست و درهاى بسته و متكاثف آسمان را پس از انسداد آن باز نمود و ديده بانهائى از ستارگان درخشان بر طرق و منافذ آنها ، مقرّر فرمود و آسمانها را در شكاف هوا با قدرت خويش از اضطراب نگه داشت و به آنها دستور داد كه تسليم امر او شوند آفتاب آسمانى را نشان روشنگر روزش قرار داد و ماه را آيتى از شبها [ كه گاهگاهى ] ناپديد مى شود خداوند متعال آن دو را در موقعيّتهاى قانونى در مدارهاى خود بجريان انداخت او سير آن دو را در طرق درجه‌هاى خود مقدّر فرمود تا بوسيلهء آن دو ، شب و روز را از يكديگر متمايز نمايد و با وضع حركات آن دو ، عدد سالها و حساب دانسته شود سپس در فضاى آسمان فلك را كه مدار ستارگان است قرار داد و زينت [ زيبائى ] آسمان را بآن مربوط ساخت [ عامل اين زيبايى ] ستارگانى پنهان از ديده‌ها كه مانند در مى باشند و چراغهائى است از ستارگان فروزان [ كه ديده مى شوند ] و بوسيلهء شهابهاى نافذ ، موجوداتى را كه استراق سمع ( مخفيانه گوش دادن ) مى نمايند ، هدف قرار داد و ستارگان را در مجراى تسليم