ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٢٣ - خداوند سبحان نور است ، چگونه بايد تفسير شود و بحثى مختصر در آيهء مباركه نور

اين حقيقت است كه نظر در وجود با بينائى درون پاك و با توجّه به فروغ ملكوتى هستى ، و با دريافت مفهوم كمال مطلق در درون كه بديهىترين دريافت براى انسانهاى دارى مغز معتدل است ، نور خداوندى را در عالم هستى قابل مشاهده و شهود مى نمايد . اگر كسى از اين فروغ نور الهى بهره اى نداشته باشد ، هيچ چيزى را در اين دنيا در روشنائى نخواهد ديد و همه چيز براى او تاريك و تاريك زا خواهد بود - < شعر > نظرى نهان بيفكن مگرش عيان ببينى گرش از جهان نبينى بجهان چه ديده باشى < / شعر > با اين معنى كه براى جملهء أوّل آيه عرض كرديم ، مى توان گفت : خداوند متعال چنانكه عالم است ، قادر است ، واجب الوجود است ، همچنان نور است ، نه بمعناى نور فيزيكى ، بلكه بمعنائى بسيار والاتر از آن كه نمونهء بسيار ناچيزى از آن را فقط در درون نورانيّت روح مى توان شهود كرد . نيز مى توان گفت : خداوند منوّر ( نور بخش ) آسمانها و زمين است ، هدايت كننده آسمانها و زمين است ، چنانكه در بعضى از روايات آمده است كه نور در آيهء مباركه بمعناى هادى ( هدايت كننده ) ميباشد و اين معنى تأويل آيه نيست ، بلكه با اندك توجّهى مى توان فهميد كه راهنمائى از اساسىترين مختّصات نور است ، بلكه چنانكه حكما گفته‌اند : نور ، روشن براى خود و روشنگر جز خود ميباشد . و براى اينست كه خداوند متعال هدايت كنندهء آسمانها و زمين است - ( قالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَه ثُمَّ هَدى ) [١] حضرت موسى ( ع ) در پاسخ فرعون كه از آن حضرت و هارون پرسيد - ( فَمَنْ رَبُّكُما يا مُوسى ) [٢]

[١] . طه آيهء ٥٠ .
[٢] . طه آيهء ٤٩ .