ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٢٧ - چهار

وَ هُوَ الَّذِى يُصَلِّى عَلَيْكُمْ وَمَلآئِكَتُه لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّوِر [١] ( و آن خدائى است كه بر شما دورد و رحمت مى فرستد و فرشتگانش [ نيز بر شما درود و رحمت مى فرستند ] ، تا شما را از ظلمات خارج ساخته و به عالم نور وارد نمايد ) .
أَ وَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاه وَجَعَلْنَا لَه نُورًا يَمْشِى بِه فِى النَّاسِ [٢] .
( آيا آن كسى كه مرده بود و ما او را احياء كرديم و براى او نورى قرار داديم كه بروشنائى آن در ميان مردم راه مى رود . . . ) چنين بر مى آيد ارتباط انسانها با نور خداوندى بر دو قسم است : ١ - ارتباط عامّ . ٢ - ارتباط خاصّ . ارتباط عامّ مشاهدهء نور خداوندى در موجوديّت انسان و جهان است كه هر كسى كه از حسّ و عقل معتدل برخوردار باشد ، با درجات مختلف آن را مى تواند درك كند . ارتباط خاصّ فقط از آن كسانى است كه بمقام والاى تقوى نائل گشته و بجهت تخلَّق به اخلاق اللَّه مطابق آيات فوق ، شايستهء تابش نور خاصّ الهى بر جان و روان و مغزش گشته است . آدمى بوسيلهء اين نور الهى كه شايستگى آنرا با تكاپو و مسابقه در خيرات و كمالات بدست آورده است ، عالم وجود را درخشانتر و نورانىتر از ديگران مى بيند و جهان طبيعت مانند همان شيشهء صيقلى ، ما فوق خود را در ديدگاه او قرار مى دهد .
چهار - از طرف ديگر اين مطلب با اهمّيّت را بايد مورد دقّت قرار بدهيم كه چنانكه موجوديّت انسان و جهان مى توانند مانند مشكاة و شيشهء صيقلى و درخشان ، نور الهى را نشان بدهند ، همچنان نور الهى است كه براى بيداران و هشياران ، همهء وجود را نشان مى دهد . در مضامين دعاى عرفه ، نيايش سرور شهيدان راه حقّ امام حسين بن علىّ عليهما السّلام بى نيازى وجود خداوندى

[١] . الأحزاب آيهء ٤٣ .
[٢] . الأنعام آيهء ١٢٢ .