ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٩٢ - خداوند عالم مطلق بهمهء حوادث و حقايق حيات انسانى است

< شعر > بحلاوت بخورم زهر كه شاهد ساقيست به ارادت بكشم درد كه درمان هم از اوست غم و شادى بر عارف چه تفاوت دارد ساقيا باده بده شادى آن كاين غم از اوست < / شعر > [١] سعدى ٢٥ ، ٣٤ - هو الَّذى اشتدّت نقمته على أعدائه فى سعة رحمته و اتّسعت رحمته لأوليائه فى شدّة نقمته قاهر من عازّه و مدمّر من شاقّه ، و مذلّ من ناواه و غالب من عاداه . من توكَّل عليه كفاه ، و من سأله أعطاه ، و من أقرضه قضاه و من شكره جزاه ( او خداونديست كه عذاب او در عين گسترش رحمتش بر دشمنانش شديد ، و رحمت او بر دوستانش در عين شدّت عذابش گسترده است . پيروز بر هر كسى است كه درصدد غلبه بر او بر آيد ، و هلاك كنندهء هر كسى است كه به نزاع با او برخيزد ، و ذليل كنندهء هر كسى است كه با او مخالفت نمايد ، و غلبه كننده بر هر كسى است كه با او خصومت بورزد . هر كس كه توكَّل بر او كند ، كفايتش نمايد ، و هر كس از او مسألت نمايد ، عطايش فرمايد و هر كس باو قرض داد ادايش فرمايد ، و هر كس كه سپاسش را بجاى آورد پاداشش دهد . ) مطالبى كه امير المؤمنين عليه السّلام در جملات مورد تفسير بيان فرموده است بقرار زير است : ١ - عذاب خداوندى در عين گسترش رحمتش ، بر دشمنانش شديد است .
٢ - و رحمت او بر دوستانش در عين شدّت عذابش ، گسترده است .

[١] . كلَّيّات سعدى .