ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٤ - ٣ - هوىپرستى و امام خويشتن بودن ، براى خود معبودها مى سازد

ندارند ، خداوند برهانى با آن بتها نفرستاده است كه شما بدان متوسّل شويد ، مشركان جز از پندار و هواى نفس پيروى نمى كنند و قطعا براى آنان از طرف پروردگارشان هدايت آمده است ) .
٤ - هوى پرستى و امام خويشتن بودن از حقّ و عدالت منحرف مى سازد
٤ - هوى پرستى و امام خويشتن بودن از حقّ و عدالت منحرف مى سازد اين يكى از بديهىترين و فراگيرترين خواصّ هواى پرستى است كه هيچگونه استثنائى ندارد . اگر ما اندك توجّهى باين حقيقت داشته باشيم كه هوى هيچ قانونى را نمى شناسد و نمى پذيرد ، در صورتى كه عدالت عبارتست از رفتار مطابق قانون ، خاصّيّت مزبور براى هوى پرستى كاملا روشن مى گردد . همچنين اگر به اين قضيّه بديهى توجّه داشته باشيم كه حقّ آن واقعيّت ثابت است كه شايستگى واقعيّت و ثبات و منشأ قرار گرفتن براى قوانين را دارا مى باشد ، تضادّ آن را با هوى و هوى پرستى كه هيچيك از مفاهيم موجوديّت در هويّت حقّ را [ كه اشاره كرديم ] نمى شناسد و نمى پذيرد ، واضح مى گردد . خداوند مى فرمايد : ( فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلا تَتَّبِعِ الْهَوى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ الله ) [١] ( پس ميان مردم بر مبناى حقّ حكم كن و از هوى پيروى مكن كه ترا از راه خداوندى گمراه و منحرف مى سازد . ) و ما مى دانيم كه حقّ و عدالت فقط در سلوك و حركت در راهى است كه خداوند بوسيلهء پيامبران و عقول و وجدانها معرّفى فرموده است . بنا بر اين ، امام خويشتن بودن انحراف از حقّ و عدالت را مانند يك معلول جبرى بدنبال خواهد داشت .
٥ - هوى پرستى و امام خويشتن بودن هيچ نظم و قانونى را در جهان هستى نمى شناسد .

٥ - هوى پرستى و امام خويشتن بودن هيچ نظم و قانونى را در جهان هستى نمى شناسد .
امشب هواى هوى پرست اينست كه چند ساعت بيش از آنچه قانون منظومهء شمسى اقتضا مى كند ادامه پيدا كند ، زيرا ساعت اوّليّهء شب را

[١] . ص آيهء ٢٦ .