ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٩٤ - اصل دوم - ضرورت رجوع به قرآن

< شعر > اى خدا اى خالق بى چون و چند از تو پيدا گشته اين كاخ بلند اى خدا اى خالق بى چند و چون آگهى از حال بيرون و درون اى خدا اى فضل تو حاجت روا با تو ياد هيچ كس نبود روا قطره اى دانش كه بخشيدى ز پيش متّصل گردان به درياهاى خويش قطره اى علم است اندر جان من وا رهانش از هوى و ز خاك تن < / شعر > اعتراف به محدوديّت علم و عدم امكان نفوذ حواسّ و انديشهء بشرى به واقعيّات عميق پشت پرده يك امر شايع است كه از بيان هر انسان دانا و خردمند كه از عظمت هستى اطَّلاعى پيدا كرده است ، با كمال وضوح مشاهده مى شود .
در ساليان گذشته ، مدّتى از عمرم را [ نه بطور مستمرّ شب و روزى ، بلكه شايد در حدود پنج سال بعنوان يكى از موضوعات تحقيق ] متوجّه همين مسأله كرده و سراغ سخنان متفكَّران بسيار فراوانى را چه در شرق و چه در غرب در بارهء ارزيابى معرفتى كه بدست آورده بودند ، گرفتم ، با كمال اطمينان و صراحت مى گويم كه تقريبا همهء آن انسانهاى بزرگ اعتراف صريح به محدوديّت فكرى خود نموده و از ادّعاى معرفت مطلق امتناع ورزيده‌اند .
الحمد للَّه رب العالمين و الصّلوة و السّلام على سيّد الأنبياء و المرسلين محمّد و على آله الطَّيّبين الطَّاهرين المعصومين . ١٠ آذر ماه ١٣٦٣