با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧١ - تغيير مقر فرماندهى انقلاب!

مقرّرى‌ها را ميان آنها تقسيم مى‌كردند و اقوام به تنظيم دفاتر عمومى، كه نام زنان و مردان و كودكان در آن ثبت بود، مى‌نمودند. هركس به دنيا مى‌آمد نام او در آن دفتر ثبت مى‌شد تا برايش حقوق مقرر گردد. هركس مى‌مرد نامش از آن دفتر حذف و حقوقش قطع مى‌گرديد. آنان همچنين مسؤول امور امنيت و نظم بودند. در هنگام جنگ مردم را بسيج مى‌كردند و نام كسانى را كه به جنگ نمى‌رفتند به حكومت گزارش مى‌دادند. چنانچه مهتران در انجام وظايفشان سستى يا كوتاهى مى‌كردند، به شدت كيفر مى‌ديدند. پس از اين تصميم، مهتران در دست كشيدن مردم از انقلاب و اشاعه بيم و ترس در ميان مردم بيشترين نقش را داشتند. پس از آن نيز اينان در بسيج مردم براى جنگ با امام حسين (ع) نقشى بزرگ ايفا كردند.

تغيير مقر فرماندهى انقلاب!

شيخ مفيد مى‌نويسد: مسلم بن عقيل پس از شنيدن خبر آمدن عبيداللّه به كوفه و سخنان او در جمع مردم و چيزى كه از مهتران و مردم خواسته است، از خانه مختار بيرون آمد تا به خانه هانى رسيد و بدان وارد شد. سپس شيعيان به طور پنهانى و دور از چشم عبيداللّه به خانه هانى مى‌رفتند و يكديگر را سفارش به پنهان كارى مى‌كردند.» [١]

شايد سبب انتقال از خانه مختار به خانه هانى اين بود كه با ماندن در خانه مختار، هم مسلم و هم مختار از سوى جلّادان ابن زياد در معرض تهديد بودند. به ويژه آن كه نيروى قبيله مختار در كوفه به اندازه‌اى كه بتواند از تجاوز ابن زياد جلوگيرى كند، نبود. در حالى كه هانى بن عروه، قبيله‌اى عزّتمند و قدرتمند در كوفه داشت. به نوشته مورّخان هرگاه هانى سوار مى‌شد، چهار هزار زره پوشيده و هشت هزار پياده با او همراه مى‌شدند؛ و هرگاه هم پيمانان كِنْدى به يارى‌اش مى‌آمد، نيروهاى او به سى هزار زره پوشيده مى‌رسيد. [٢] از آن گذشته- پس از تحولات جديد- احتياط و هوشيارى، به مسلم حكم مى‌كرد

[١] الارشاد، ص ١٨٨.

[٢] مروج الذهب، ج ٣، ص ٦٩.