با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٦٨ - سعيد بن عبدالله حنفى

براى وى همين فضيلت و شرافت بس كه- علاوه بر افتخار شهادت- در زيارت ناحيه مقدسه به طور مفصل بر وى درود فرستاده شده و از وى ستايش به عمل آمده است:

«سلام بر سعيد بن عبداللّه حنفى كه وقتى حسين (ع) به او اجازه بازگشت داد گفت: به خدا سوگند، از تو دست نخواهيم كشيد تا خداوند بداند كه ما در غيبت رسول خدا (ص) حق شما را رعايت كرده‌ايم. به خدا سوگند، اگر بدانم كه مرا مى‌كشند و باز زنده مى‌كنند، سپس مرا مى‌سوزانند و خاكسترم را به باد مى‌دهند؛ و اين كار هفتاد بار با من انجام مى‌شود، از شما جدا نخواهم شد تا آن كه در ركاب شما جان بسپارم. چرا كه تنها براى يك بار مى‌ميرم و يا كشته مى‌شوم، اما پس از آن به كرامتى ابدى دست مى‌يابم.

تو مرگ خويش را ديدار كردى و امامت را يارى دادى؛ و در سراى جاويد از پروردگارت كرامت ديدى، خداوند ما را همراه شما با شهيدان محشور گرداند و هم‌صحبتى با شما را در اعلا عليين روزى ما سازد.» [١]

پايان‌

[١] البحار، ج ٤٥، ص ٧٠؛ ج ١٠١، ص ٢٧٢.