با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٦٤ - زاهد بن عمر أسلمى كندى - ملازم عمرو بن حمق

زاهد بن عمر أسلمى كندى- ملازم عمرو بن حمق‌

نمازى گويد: «علامه مامقانى گويد: وى زاهر بن عمر اسلمى كندى از اصحاب بيعت شجره است. او از پيامبر (ص) روايت كرد و در حديبيه و خيبر شركت جست. به نوشته عمو سيره‌نويسان او از ياران عمرو بن حمق خزاعى بود. گفته‌اند: او پهلوانى كارآزموده، شجاع، دوستدار اهل‌بيت و پرآوازه بود. در سال شصت حج گزارد. در آن جا با حسين (ع) ديدار كرد و به ايشان پيوست. وى تا حضور در كربلا با آن حضرت همراه بود و در حضور وى به شهادت رسيد.» [١]

اما سماوى درباره صحابى بودن وى چيزى نگفته ولى نويسد: زاهر بن عمرو كندى:

زاهر پهلوانى كارآزموده، شجاع، پرآوازه، دوستدار اهل‌بيت و مشهور بود. سيره‌نويسان گفته‌اند: هنگام قيام عمرو بن حمق بر ضد زياد، زاهر نيز با وى قيام كرد؛ و در رفتار و گفتار پيرو او بود. چون معاويه در طلب عمرو برآمد، زاهر را نيز با او طلبيد. عمرو را كشت ولى زاهر گريخت. او در سال شصت حج گزارد. در آن جا با حسين ديدار كرد و به ايشان پيوست.

وى تا حضور در كربلا با آن حضرت همراه بود. سروى گويد: در حمله نخست كشته شد. [٢]

در زيارت ناحيه مقدسه بر وى چنين درود فرستاده شده است: «السلام على زاهر مولى‌ عمرو بن حمق خزاعى» [٣]

چنانچه مفهوم عبارت «در سال شصت حج گزارد» اين باشد كه او حج را به پايان برد، در اين صورت زاهر، پس از خروج امام از مكّه و در يكى از منزلگاه‌هاى ميان راه به ايشان پيوست. اما اگر مفهومش اين باشد كه به قصد انجام اعمال حج به مكّه آمد و در آنجا با امام (ع) ديدار كرد و همراه و ملازم ركاب حضرت شد، در اين صورت او از كسانى به شمار مى‌آيد كه در مكّه به امام (ع) پيوست و همراه وى از شهر بيرون رفت و حج خويش را به پايان نرساند.

[١] مستدركات علم رجال الحديث، ج ٣، ص ٤١٦، شماره ٥٦٩٩.

[٢] ابصارالعين، ص ١٧٣.

[٣] البحار، ج ١٠١، ص ٢٧٣.