مىكند [١].
(مسأله ٢٣٣): گوشت و دنبه و پيه، هرگاه نجس بشوند [٢] با دو مرتبه شستن پاك مىشود اگر چه با آب قليل باشد.
(مسأله ٢٣٤): هرگاه ظرف يا دست به چربى غليظى كه مانع رسيدن آب به آنها باشد، چرب شوند بايد چربى را بر طرف كرد تا آب به آنها برسد و در اين صورت پاك مىشود والا اگر روى نجاست چرب شده باشد، پاك شدن آن مشكل است.
(مسأله ٢٣٥): اگر چربى نجس مايعى را در آب كر بريزند، پاك نمى شود و همچنين است حكم مطلق مايعات نجس [٣]، مگر آنكه در آب كر يا جارى مستهلك شوند.
(مسأله ٢٣٦): متنجسى كه غساله آن به صورت مضاف بيرون آيد [٤]، پاك نمى شود، مگر در صورتى كه آب مطلق رنگين باشد، كه در اين صور اشكالى ندارد، ولى صورتى كه رنگ، رنگ نجاست باشد، مثل رنگ خون، متنجس پاك نمى شود.
(مسأله ٢٣٧): هرگاه شخص از مجتهدى كه غساله را پاك مىداند

[١] محمد باقر شيرازى: احوط مساوات ظاهر ظرف و باطن آن در حكم است.
[٢] ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى: يعنى ظاهر آن.
محمد باقر شيرازى: يعنى ظاهر آن و در غير بول يك مرتبه كافى است.
[٣] محمد باقر شيرازى: با فرض امتزاج تمام اجزاء، پاك مىشود.
[٤] محمد باقر شيرازى: اگر بعد از وصول آب به محل نجس، مضاف شود،
ممكن است بگوييم كه اشكالى ندارد، اگر چه محل تأمل است.